Frustrerend

HGerbrand Adriaenszoon Bredero (gravure: Hessel Gerritsz)et kan verkeren, zei Bredero. In de winter liggen wij stil en kunnen niet varen. Althans, het is in dit kikkerlandje niet erg aantrekkelijk. Vanwege de kou en de nattigheid kun je ook niet schilderen, dus slaan wij ons in nautische ledigheid door de winter. Nu is het voorjaar en hebben we de eerste paar prachtige vaardagen al gehad, maar het is dus nu wèl goed weer om te schilderen en daarom kunnen wij nu ook niet varen, net als in de winter, en tot overmaat van ramp zijn wij voor dat schilderwerk ook nog terecht gekomen in, for all time sake, de provinciestad Enschede, onze vroegere woonstee, vijftig kilometer en drie sluizen verwijderd van het eerste aanvaardbare vaarwater, en dan schiet het ook nog niet echt op met dat geschilder. Ja, natuurlijk, het werk wordt gedaan door leerlingen die werken bij scheepswerf De Helling, een leer-werk traject, maar dat is niet de echte reden waarom het zo lang duurt, want er is gewoon heel veel werk te doen. Iedere bootbezitter weet heel goed, dat als je eenmaal begint te schuren en te bikken, je van het een in het andere valt. De blankgeschuurde plekken worden meteen in de Owatrolmenie gezet, waardoor het lijkt alsof onze boot de mazelen heeft. Niemand kan voorspellen wanneer de werkzaamheden klaar zijn en wij kunnen vertrekken.

En dan duurt het wachten lang… Wij doden de tijd dan maar met het onderhouden van sociale contacten en autoritjes. Dan zijn we toch nog onderweg. De auto kan echter bij lange na niet tippen aan het reizen met de boot. Wij moeten ons lot lijdzaam, doch geduldig, ondergaan en smachten naar betere tijden…

Ons geduld heeft ook zijn grenzen, dus hebben we in overleg met de werf besloten om eerst te gaan varen en aan het eind van het seizoen terug te keren om het karwei te laten afmaken. De bedoeling is om op 19 mei (2014) te vertrekken richting Duitsland.