vorige | volgende

Mei 2012

03-05
Als wij net aan de koffie zitten wordt er aan de boot geklopt. Het blijkt de politieman te zijn die onze getuigenverklaring heeft opgenomen. Hij heeft de zaak netjes uitgetypt en ik onderteken het document. Als wij hem vertellen dat de buurman de dader heeft opgespoord zien wij net de buurman met de dader richting parkeerplaats lopen. De agent gaat er snel achteraan. Nou ja snel, hij moet nog wel eerst snel zijn schoenen aantrekken. De generator gerepareerd, de papieren getekend, de dader van de aanvaring gepakt, niets houdt ons meer tegen om te vertrekken. Als wij rond 11:15 van de steiger wegvaren zien wij nog net dat de sluis aan de bovenkant weer dicht gaat. We varen naar de wachtsteiger en leggen daar aan. Ruim een half uur later mogen wij invaren. Het is een stuk kouder geworden. De lucht is donker en dreigend alsof er op elk moment een hoosbui kan losbarsten maar er valt geen druppel. Dus besluit Erica de was aan de lijn te drogen.De reis verloopt rustig. Wij passeren achtereenvolgens Renkum, Wageningen en Rhenen tot wij arriveren bij de volgende horde: Sluis Amerongen. Ook daar moeten wij ruim een half uur wachten. Bij Wijk bij Duurstede steken wij het drukke Amsterdam-Rijnkanaal over waarna wij via Culemborg bij de laatste hindernis op een lange wachttijd stuiten: Sluis Hagestein. Het is al 18:00 geweest als wij beneden uitvaren. Na een paar honderd meter gaan wij bakboord uit naar het Merwedekanaal Bezuiden de Lek waar wij nog net een plekje vinden nabij Vianen voor de Grote Sluis achter de remming. Als wij goed en wel liggen lopen wij het dorpje in en kopen eten bij de Chinees.
We hebben 58 kilometer afgelegd in 8 uur. Positie: 51°59' 53.0" N, 5°05' 48.0" E externe link .

05-05
Gisteren kocht ik op onze inkooptour bij een bromfietswinkel een zeefje c.q. waterscheider voor de generator. Eenmaal gemonteerd zorgt dit onderdeeltje van  3,50 er voor dat er geen water of vuil meer in de carburateur kan komen. Het is net voor elven als wij onze ligplaats aan de binnenkant van de wachtsteiger van de Grote sluis in Vianen verlaten.

Ligplaats bij de Grote Sluis, Vianen
Ligplaats bij Grote sluis, Vianen

Als wij aan de andere kant van de remming liggen dobberen probeer ik contact te krijgen met de sluiswachter. Ik krijg geen antwoord. Na diverse oproepen leg ik de schuit aan de kant en Erica loopt naar de intercom. Nu hebben we wel meteen contact. Het blijkt dat het verkeerde marifoonkanaal op de ANWB waterkaart vermeld staat. We wachten drie kwartier voordat de sluisdeuren voor ons opengaan. Als wij binnen liggen gaan de deuren niet dicht. Na 10 minuten weten we waarom want er komt nog een vrachtschip binnenvaren, de Josephina. Na een minimaal verval gaan de sluisdeuren voor ons open. Beroepsvaart gaat voor dus eerst vaart de Josephina uit. Dit gaat tergend langzaam. Eenmaal op het Merwedekanaal blijven we achter de vrachtschuit aansjokken met een gangetje van 6 km/u. De motor draait in nullast dus daar krijgen wij onze accu’s niet mee opgeladen. Daarom besluiten wij tijdens de vaart onze generator aan te slingeren. Het geeft wel herrie maar dan hebben we komende avond en nacht tenminste stroom.

De trage Josephina op het Merwedekanaal
De trage Josephina op het Merwedekanaal

Het weer werkt ook al niet mee, het is koud en regenachtig. We krijgen de indruk dat we dit jaar de zomer overslaan en maar meteen met de herfst zijn begonnen. We vorderen gestaag.

Een ongeduldige achtervolger
Een ongeduldige achtervolger

Voor de spoorbrug bij Arkel moeten wij ook vrij lang wachten. Kennelijk loopt het bij het spoor ook niet op rolletjes. De Josephina gaat bij Arkel rechtdoor maar wij moeten links aanhouden via dee ‘jachtenroute’ over de Gekanaliseerde Linge. Nu kunnen we even een beetje gas geven dus de generator gaat weer uit. Als wij via de omweg weer op het Merwedekanaal terug komen en de Grote Merwedesluis in willen varen moeten wij toch weer even wachten op de Josephina die ons achterop komt. Het invaren van de sluis vergt weer zeer veel geduld. Eindelijk varen wij dan de Merwede af richting Dordrecht. Het is maar goed dat we de gitaren op het bed hebben gelegd en de olielampen op de vloer want door de felle golven veroorzaakt door de snelle watertaxi=E2=80=99s lijkt onze vaart nog het meest op rodeorijden. Vlak bij de kruising steken we het drukke vaarwater over naar de bakboordoever. Na de haveningang van Werkendam steken wij bakboord uit naar de Biesboschsluis. Deze wordt vrij vlot bediend dus daar hebben we dan nog eens mazzel mee. Na twee kilometer vinden wij aan de bakboordoever van het Steurgat een aanlegsteiger. We maken rond 18:30 vast en zetten de motor stop. Het was een vermoeiende dag varen om 35 kilometer af te leggen. Nu zijn we nog één dag varen van onze eerste halte op deze reis: het Bunkerschip Dintel waar we onze dieseltanks gaan vullen. Maar eerst naar de WSV de Dintel om water te bunkeren en met behulp van walstroom onze serviceaccu’s te nivelleren en om naar de bank te fietsen voor een pak bankbiljetten want bij het bunkerschip kan niet gepind worden.
Positie: 51° 46' 33.9" N, 4° 52' 04.7" E externe link .

06 en 07-05
We liggen heerlijk rustig in de Biesbosch aan een steiger die afgezien van een paar jongeren in een rubberbootje slechts door watervogels bezocht wordt. Het is ons nu wel duidelijk geworden dat we het met de oude accubank niet meer gaan redden. Na één nacht liggen zakt de voltmeter onder de 22 V als we koffie willen zetten. Maandagmorgen bel ik naar Arthur G., de makelaar van E-Y-N. die in Dordrecht woont. Nadat wij via hem onze boot gekocht hebben in 2008, hebben wij altijd contact onderhouden. Hij kent deze buurt natuurlijk als zijn broekzak en hij is gaarne bereid om ons te helpen. Vroeg in de middag heeft hij een afspraak bij de Watersportvereniging Werkendam, bij de Biesboschsluis om de hoek. We hoeven maar een klein stukje terug te varen. Eenmaal daar aangekomen vertelt de havenmeester ons dat er een accuhandel dicht in de buurt is die de accu’s ook aan boord komt brengen.
Ondertussen heeft Erica het droogrekje op het voordek gezet. Plotseling horen wij een bonkig geluid. Als we gaan kijken, zien we dat het wasrekje overboord is gewaaid. Het water is helder, dus kunnen we prima zien dat het droogrekje, met wasgoed en al, keurig rechtop op de bodem staat. Dat kan nog lang duren zo voor de was droog is… Het is er nogal diep, dus moet ik twee pikhaken met ducttape aan elkaar plakken om het ding weer boven water te halen.
Ik ga kijken op internet en vind de betreffende accuzaak. Ze zijn nog goedkoop ook. Onze oude accu’s leveren nog geld op waardoor wij er financieel gunstig uitspringen. Het weerzien met A. is hartelijk. Hij heeft nog iemand meegebracht van de vereniging en deze meneer is zo vriendelijk om even samen met ons met zijn auto naar de accuwinkel te rijden. Wij kopen daar twee nieuwe accu’s van hetzelfde type als we hadden. Een uurtje later worden ze al aan de boot gebracht door een potige chauffeur. Dat mag ook wel want die dingen zijn loodzwaar (het zijn tenslotte loodaccu’s). A. en ik hadden de oude accu’s al onder uit de machinekamer gehaald en van boord getild. De chauffeur helpt mij de nieuwe exemplaren aan boord en op hun plaats te brengen. Een zweetdrijvend en adembenemend karwei! Als ik alles wil aansluiten breekt een aansluitstekkertje van de energiemeter af. Shoot! Nu hebben we een probleem, want de energiemeter gebruiken we dagelijks als we onderweg zijn om de toestand van de accu’s in de gaten te houden. Wij kunnen er (heel belangrijk) op zien in hoeverre de accu’s ontladen zijn en op tijd bijladen. En dit zijn geen onderdelen die je gewoon even bij een bouwmarkt koopt. Nadat alles gemonteerd is gaat de stekker van de walstroom er weer in en kunnen de accu’s helemaal opgeladen worden. Als ik vlees wil bakken blijkt dat het gas op is. Ook dat nog! Het lijkt wel vrijdag de 13de! Gelukkig hebben wij altijd een volle fles op voorraad. Als wij zitten te eten blijkt de Kartoffelsalat zuur te zijn. Dan maar even snel wat aardappelen bakken. Voorzichtig gaan we naar de finale van het World Championship Snooker kijken in afwachting wat er verder nog komen gaat. Alles gaat goed verder, geen gekke dingen meer. Wat een dag!

08-05
Tijdens de koffie bel ik naar M.E.S. waar wij de energiemeter gekocht hebben. Hij vraagt of wij morgen even terug kunnen bellen, dan zal hij een nieuw onderdeel voor ons via de post versturen. Wij moeten te zijnertijd toch nog naar Enschede voor het vaarbewijs dus dan kunnen wij het ding meteen meenemen. Rond 10:00 maken wij aanstalten de jachthaven weer te verlaten. We varen weer terug naar het Steurgat en passeren de steiger waar wij tot gisteren nog gelegen hebben. Het is koud en regenachtig. We varen zuidwaarts door de Biesbosch door het Gat van Paulus en Spijkerboor, steken de Bergse Maas ter hoogte van de Amercentrale schuin over en varen de Amertak in richting Oosterhout. De Amertak wordt Wilhelminakanaal, waarna wij even voorbij de insteekhaven Weststad stuurboord aanhouden naar de Marksluis. De vriendelijke sluismeester doet de deuren voor ons open. Na een halve meter te zijn gezakt, varen wij door het Markkanaal, waarna wij vijf kilometer verderop wederom stuurboord uit gaan over de Mark richting Terheijden. We varen de haveningang van Terheijden voorbij om een paar honderd meter verderop aan stuurboord vast te maken aan twee palen met een plank. Als rond 13:30 de boot ligt, besluiten we met de bijboot naar Terheijden te gaan voor wat noodzakelijkheden van huishoudelijke aard, maar als we aanstalten willen maken, begint het te regenen, dus wachten we tot de bui over is. In het haventje is nog plaats genoeg voor onze rubberboot en het ‘centrum’ is een voetreis van tien minuten verwijderd. We zijn net voor de volgende bui met onze buit weer aan boord. Wanneer begint de lente?
32 km in drie en een half uur. Positie: 51°38'35.9" N, 004°44'05.8" E externe link .

09-05
We weten niet goed wat we moeten doen. We willen voor € 900,- diesel bunkeren in Dinteloord, maar we hebben de huur nog steeds niet binnen. Heel vervelend. Het laatste half jaar zijn onze huurders steeds te laat met betalen. Als wij er over bellen, krijgen wij de voicemail aan de lijn. We hebben sinds wij onze woning verhuren nog geen contact weer gehad met de huurders. Verzoeken om terug te bellen worden genegeerd. Het enige wat we kunnen doen is een boodschap inspreken. Als wij de huur niet binnenkrijgen, kunnen wij de dieseltanks niet volgooien, aangezien wij ook al extra onkosten hebben gehad aan nieuwe accu’s. Besluiteloos blijven wij in de Mark aan de plank liggen. Ik krijg wel een goede boodschap binnen: mijn vaarbewijs is binnen! Wel bij Monja, ons briefadres in Enschede, dus moeten we dat begin volgende week nog gaan ophalen. Even snel heen en weer met de trein.

10-05
Vandaag wordt er slecht weer voorspeld. Regen, onweer en harde windstoten. Wij besluiten het slechte weer af te wachten in het jachthaventje van Terheijden. Er is nog een mooie plek voor ons beschikbaar aan de kademuur. Als we aangelegd hebben en de stroom aangesloten besluiten wij benzine te gaan halen bij een pompstation, dus zetten we de fietsen overboord en gewapend met twee lege jerrycans begeven wij ons op het stalen ros naar de Hoofdstraat waar een Tamoil gevestigd is. Bij het pompstation is een garage en wij lopen even naar binnen om deskundig advies te vragen betreffende het brandstoffiltertje voor de generator die we in Vianen hebben gekocht. Even later weet ik wat ik weten wou en brengen wij de benzine aan boord. Vervolgens gaan we nog een keer met de fiets naar de winkel om nog enkele dingen aan te schaffen. In de middag is het lekker weer. De temperatuur is aangenaam, dus we gaan op het achterdek zitten lezen. Ons leesplezier wordt onderbroken door wat gratis entertainment als er twee boten in het haventje willen komen liggen, een stoere rondspant en een klein kruisertje. De rondspant legt achter ons aan en het kleine kruisertje wurmt zich in een box aan de overkant. Beide boten horen bij elkaar en de schipper van de rondspant gebaart naar de overkant dat het kruisertje bij hem dubbel moet komen liggen. Kennelijk is de schipper van het kruisertje een beginneling, want hij probeert zijn scheepje uit de box naar de overkant te dirigeren, maar dat schiet niet echt op. Hij is veel te woest en geeft voortdurend veel te veel gas, driftig schakelend in voor- en achteruit, dat met veel misbaar en luid gekraak van de keerkoppeling gepaard gaat. Het schroefwater vliegt ons om de oren en de beste man komt geen meter van de plek. De schipper van de rondspant, kennelijk zijn broer, maant hem tot kalmte en geeft hem luidkeels aanwijzingen. Uiteindelijk slagen zij er met vereende krachten in het kruisertje langszij te leggen. We krijgen veel stroom uit de paal op de kade voor onze muntjes van € 0,50. Het voorspelde zware noodweer blijft uit. Behalve een fikse regenbui en een paar ver verwijderde donderslagen gebeurt er niks.

11-05
Nog steeds is de huur niet binnen. We besluiten toch vandaag naar Dinteloord te varen en daar dan maar voor de € 500,- die we gisteren in Terheijden gepind hebben, te bunkeren. Voordat we weggaan nemen we nog drinkwater in. De kraan zit zo dicht bij de boot, dat ik hem bijna vanaf het gangboord kan aanraken. Het is een stuk afgekoeld en er waait een stevige wind. Net voor ons uit zijn de rondspant en het kruisertje uitgevaren. Wij blijven achter hen hangen.

De Dintel
De Dintel

Bij de spoorbrug ter hoogte van Zevenbergen moeten wij wachten op een gaatje in de treindienst. De rondspant legt aan bij de drukknop. Wij blijven in de wind ronddobberen en het kruisertje… probeert aan een dikke stalen ducdalf vast te maken, wat natuurlijk nooit lukt. Met zijn tweeën staan ze de ducdalf van het bootje af te houden, terwijl de kont in het riet waait. Als dat maar goed gaat straks met die schroef in de blubber. Na tien minuten draait de spoorbrug open en wij varen als eerste door. Achter ons komen de twee scheepjes ook mee. Het kruisertje is toch los gekomen.

Boot aan palen met een plank
Boot aan palen met plank

Als wij in de buurt van Dinteloord komen, kijk ik nog eens onze bankrekening na en er valt ons een steen van het hart als we zien dat de huur toch, weliswaar elf dagen te laat, is binnengekomen. Na de openstaande Mandersluis ligt aan bakboord het bunkerschip De Dintel.

Bunkerschip De Dintel
Bunkerschip De Dintel

De prijs van een liter diesel is € 1,40, ongeveer dezelfde prijs als bij de prijsvechters aan de straatpomp elders en € 0,10 à 0,15 goedkoper dan gebruikelijk aan het water. Aangezien wij nu de huur binnenhebben, willen we van de gelegenheid gebruik maken om zo veel mogelijk brandstof te tanken. We hebben nu echter te weinig contanten, waardoor Erica op de fiets naar het dorp trapt, terwijl ik begin te tanken. Ik tank 643 liter diesel, Samen met de voorraad die we nog hadden, zitten we nu op ongeveer 950 liter, bijna vol. Daar kunnen wij de komende zomer mee vooruit. Als Erica terugkomt, heeft ze slechts € 250,- kunnen pinnen in het dorp, het maximum bedrag dat bij een concurerende bank gepind kan worden, dus moet ze nog een keer terug voor het restant ad € 150,-, deze keer met mijn pas. De bunkerbaas is zo vriendelijk om Erica zijn auto uit te lenen om naar het dorp te rijden. Terwijl zij wegrijdt, helpt de bunkerbaas mij met het terug aan boord brengen van Erica’s fiets. Na haar terugkomst rekenen wij € 900,- af bij de bunkerbaas en varen terug naar ‘binnen’.

Manderssluis
Manderssluis

We varen het hele stuk weer terug tot vlak voor Terheijden, waar we net voor 18:00 aanleggen aan dezelfde plank waar we eergisteren ook lagen. Morgen varen wij richting ’s Hertogenbosch, waar we een klusje hebben op te knappen en vanwaar wij op de trein naar Enschede willen springen om het vaarbewijs op te halen.
64 kilometer in zeven en een half uur.

12-05
Rond een uur of tien verlaten wij onze ligplaats en varen richting Markkanaal. In de bocht aan bakboord is de Roeivereniging Breda gevestigd en het is een redelijk mooie en droge zaterdag, dus wordt er door de leden veel geroeid. Je kunt als roeier nooit zeggen dat het je goed gaat als je de wind in de rug hebt. Roeiers zonder stuurman/vrouw zitten met de rug naar de vaarrichting, waardoor ze vaak niet zien wat er voor (of achter?) hen ligt. Dat merkten wij nog een paar dagen geleden, toen wij in de avond werden opgeschrikt door een doffe plof bij het achterschip. Toen wij gingen kijken was er een roeier, die ons kennelijk totaal over het hoofd had gezien, tegen ons opgebotst en met zijn ranke boeg onder onze zwemtrap geschoven. Wij hebben de geschrokken man met behulp van de pikhaak moeten bevrijden. Gelukkig had hij geen averij opgelopen waardoor hij, zich verontschuldigend, zijn weg kon vervolgen. Wij draaien bakboord uit het Markkanaal op en arriveren een paar kilometer verderop bij de Marksluis. Deze sluis levert ons een half uur wachttijd op. Na de sluis houden wij bakboord aan richting Amertak. Plotseling wordt de lucht dreigend en donker en niet lang daarna begint het flink te regenen. Erica, die net haar droogrekje op de voorplecht had geplaatst, haalt het ding snel door het gangboord op het achterdek. Het waait flink, dus is haar missie niet geheel zonder risico. Ik laat het roer even voor wat het is en steek een handje toe. Als wij wat later stuurboord de Bergse Maas opgaan, is het weer droog en schijnt de zon. Het is opvallend rustig op de Maas.

Scheepje op de Maas
Scheepje op de Maas

Er staat weinig stroom, waardoor wij flink op kunnen schieten. Het blijft de rest van de reis droog en af en toe zonnig.

Mangroven aan de Maas?
Mangroven aan de Maas?

Bij kilometer 243 staat een mooie villa. Jammer van die berg zand voor de deur.

Mooie villa aan de Maas
Mooie villa aan de Maas

Rond 15:30 komen wij aan bij sluis Engelen in de Gekanaliseerde Dieze. We mogen na een minuut of tien invaren.

Sluis Engelen
Sluis Engelen

Na de sluis varen wij langs het dorpje Engelen, steken de Plas Ertveld over, laten de Watersportvereniging De Waterpoort rechts liggen en zien voor ons de Orthenbrug en de daarachter liggende Kasterenbrug in het centrum van ’s Hertogenbosch op dubbel rood staan. Wij raadplegen de Wateralmanak en zien dat de bruggen en sluis 0 op zaterdag tot 16:00 bediend worden. Het is nu 16:25, dus zijn wij te laat. Daar hadden we nou geen rekening mee gehouden! Maar geen nood, als we de mast, het ankerlicht en de marifoonantenne strijken, passen wij nog onder de twee bruggen door. Bij de wachtsteiger voor sluis 0 maken wij om 16:30 vast. Nadat wij de boel weer hebben opgezet pakken wij een rugzak, sluiten de boel af en lopen de stad in. In een nabij gelegen winkelcentrum is een supermarkt gelegen, waar wij nog wat eten bijkopen voor de rest van het weekend.
De tripmeter staat inmiddels op 378,4 kilometer en de urenteller op 2721. Vandaag hebben wij 54 kilometer afgelegd in zes en een half uur.
Coördinaten: 51°41'21.0 N, 5°18'48.8" E externe link .

13-05
Als wij wakker zijn, zie ik dat onze buren voor ons al door de sluis zijn. Na de koffie maken wij ook aanstalten om te verkassen naar de andere kant van sluis 0 en zien een aantal vrachtschepen aankomen. Ik vraag aan de sluismeester of wij met de beroepsvaart mee kunnen schutten. Ja, dat mag. Een man van een bootje achter ons vraagt naar de bedieningstijden van sluizen en bruggen in dit kanaal en naar een bunkerstation. Ik verstrek hem de nodige inlichtingen terwijl wij liggen te wachten op schutting. Het duurt vrij lang voordat de sluis opengaat. Daarna kost het nog veel tijd om alle vrachtschepen, vijf in getal, in de grote sluiskolk te leggen. Wij maken vast aan een spits aan stuurboordzijde. Tijdens het schutten raken wij aan de praat met de schipper van de spits. Hij vaart alleen. Zijn vrouw gaat af en toe wel mee, zegt-ie, maar ze vindt het niet zo leuk. Hij waarschuwt ons dat onderweg naar Weert een paar sluizen gedeeltelijk gestremd zijn en geeft ons nog een waterkaart van de Brabantse kanalen en een overzichtskaart van de vaarwateren in Frankrijk. Na het schutten varen wij op één na laatst uit en zoeken een vrije ligplaats voor ‘sport’ aan stuurboordwal. Alles ligt vol. Daarom leggen wij aan op een plek waar het eigenlijk niet mag, maar ik zie een uur later dat er een plaats is vrijgekomen en daarom gaan wij even verhalen. Verder maken wij er een rustige dag van.
Nieuwe coördinaten: 51°41'16.85" N, 5°19'03.0" E externe link .

14-05
Het is redelijk weer bij sluis 0. We drinken uitgebreid koffie en komen rustig de dag in. Na de middag stappen wij op de fiets en rijden naar het kantoor van DAS Rechtsbijstand om een ontbrekend dossier te brengen. Op de terugweg fietsen we langs Jan de Groot, de Bossche Bollenspecialist vlak tegenover het station en kopen enkele exemplaren van deze lekkernij. Terug aan boord nemen wij elk een Bossche Bol bij de koffie om Erica’s verjaardag te vieren. Ondertussen is er genoeg te beleven bij de sluis die voortdurend in gebruik is. Een vrachtschip, de Iris, komt met een ietwat te hoge snelheid aanvaren, waardoor de schipper de kop niet helemaal recht tussen de remming krijgt. De kop van het schip schampt de remming aan stuurboordzijde, wordt opzij weggezet en met een donderend gebonk tegen de bakboordremming gesmeten. De schipper geeft flink gas en is druk met het roer in de weer om de boot binnen de sluis te krijgen.

15-05
Wij hebben vernomen dat het onderdeel voor de energiemeter nog steeds niet in Enschede is binnengekomen. Ik bel met Marine Energy Service maar krijg de voicemail aan de lijn. Ik spreek een boodschap in met het verzoek om terug te bellen. Het is vreselijk weer buiten. Het hagelt, stormt, onweert en regent. We hebben buiten niets te zoeken, dus blijven we maar binnen bij de warme kachel. Marine Energy Service laat niets van zich horen.

16-05
Voor onze ligplaats geldt een maximum ligtijd van 3 x 24 uur. Deze is inmiddels verstreken, dus zitten we in een vervelende situatie. Wij moeten naar Enschede voor het vaarbewijs en het onderdeel van de energiemeter, maar dat is er nog steeds niet. Ik bel nog maar eens, maar weer word ik doorgeschakeld naar de voicemail. Vervelend als je iemand wilt spreken en deze laat niets van zich horen. Het lijken onze huurders wel. Wij besluiten om niet langer te wachten en maar weer een eindje te gaan varen. Rond een uur of elf varen wij weg van onze ligplaats richting zuiden. Het weer is flink opgeknapt. Het is nog wel koud en er staat een stevige koude wind, maar de zon laat zich ook regelmatig zien. Af en toe valt er een beetje regen. Na tien kilometer komen wij aan bij Sluis Schijndel (Sluis 1). We kunnen vrijwel meteen invaren. Na een meter of drie gestegen te zijn, vervolgen wij onze weg door de Zuid Willemsvaart. Na Heeswijk-Dinter komt sluis 4 in zicht. Aan het kanaal is het grote centrale magazijn en distributiecentrum van de supermarktketen Jumbo gevestigd. Veel van de goederen worden per containerschip aangevoerd. Vervolgens worden de supermarkten in het land door vrachtwagens vanuit hier bevoorraad. Na sluis 4 komt ter hoogte van het gehucht Keldonk sluis 5 in zicht. Daar moeten wij even wachten tot er een vrachtschip is uitgevaren. In Beek en Donk nemen wij sluis 6. Daarna varen wij door de Beeksebrug, steken het Wilhelminakanaal over en komen om 15:40 aan bij onze volgende halte, een ligplaats bij het dorpje Aarle-Rixtel, onder de rook van Helmond. 31 kilometer in ruim vier en een half uur. Na aankomst pakken wij onze fietsen en kopen proviand bij een supermarkt in Helmond. In Aarle-Rixtel valt niets te halen.
Huidige positie: 51°30'55.4"N, 005°38'58.7"E externe link .

17-05
Vandaag is het redelijk weer. Wij besluiten om per fiets naar Helmond te gaan. We kunnen niet verdwalen, want we hoeven alleen maar het kanaal te volgen. Er staat een stevige koude wind, die we nu nog in de rug hebben. Halverwege komen wij langs sluis 7, die kennelijk ingrijpend verbouwd wordt. Dat bevreemdt ons, want dit gedeelte van het kanaal is door de nieuwe omleiding in onbruik geraakt. Na een kleine zoektocht op internet blijkt dat de sluis in zeer slechte staat was en er toch maatregelen nodig waren. Er komt nu een nieuwe sluis om het centrum van Helmond weer toegankelijk te maken voor de pleziervaart.

Sluis 7 bij Helmond
Sluis 7 bij Helmond (Foto gemeente Helmond, wij zijn geen hoogvliegers.)

Na een flinke fietstocht komen wij aan in het gezellige centrum van Helmond. Na een korte verkenningsronde komen wij aan bij Kasteel Helmond waar wij de fietsen stallen. Wij lopen door het park om het kasteel heen. Onderweg komen wij veel trouwlustigen tegen. Het kasteel is kennelijk een gewild decor voor trouwfoto’s. Het is ook een mooi kasteel.

Kasteel Helmond
Kasteel Helmond

Aan het eind van de middag fietsen wij weer terug naar de boot.

18-05
Het weer wordt langzamerhand iets beter. Vandaag is het weer wat warmer dan gisteren. Helaas hebben wij niets meer vernomen van Ton Verlaan van Marine Energy Service over het defecte onderdeel van de energiemeter. Dan moeten we het maar zonder stellen, want wij gaan daar niet langer op wachten. We hebben vandaag met R. afgesproken in Arnhem. Na de middag fietsen wij wederom naar Helmond. Bij het station stallen wij onze fietsen en begeven ons naar de perrons. Wij nemen de trein naar Arnhem, waar Rudy ons vanuit Enschede met de auto tegemoet zal komen met het vaarbewijs, dat M. bij hem in de brievenbus heeft gedeponeerd. Wij stappen over in Eindhoven, ’s-Hertogenbosch en Nijmegen. Wij vinden elkaar en drinken gezamenlijk een kop koffie bij een café tegenover het station. Eindelijk heb ik het vaarbewijs in de hand! Mede dankzij onze lieve vrienden in Enschede. Nu staat niets ons meer in de weg om de grens over te steken. Wij nemen hartelijk afscheid en lopen terug naar het station. Na een probleemloze terugreis komen wij rond zes uur aan in Helmond. Wij eten een patatje in de stad, waarna wij terugfietsen naar de boot, die wij gelukkig in goede staat weer aantreffen.

21-05
Na de koffie laten wij de bijboot uit de Davits zakken en leggen hem vast op sleeptouw. In Weert zijn zijn boxen en om van en aan boord te komen moeten wij met de kont tegen de kade gaan liggen. Het is rond 11:00 als wij onze weg door de Zuid Willemsvaart vervolgen.

Ligplaats bij sluis 13
Ligplaats bij sluis 13

Een kleine vijf kilometer verderop komen wij ter hoogte van Nederweert. Aan bakboord is een passantenhaventje maar wij hebben dringend water nodig dus daarom zijn wij genoodzaakt de passantenhaven van Weert op te zoeken. Nadat wij aan bakboord de Noordervaart passeren gaan wij iets verderop stuurboord uit richting sluis 15. De sluismeester zegt dat hij de sluis voor ons klaarzet. Even later varen wij binnen. Een meter of zes hoger varen wij weer uit. Aan bakboordzijde ligt een bunkerstation en wij hebben een fles gas nodig. Wij hebben echter niet voldoende contanten dus varen we door naar Weert. We nemen eerst water in waarna wij de boot met de kont in de door de havenmeester aangewezen box leggen. Best lastig omdat er zoveel dwarswind staat. Eerst het bijbootje naar de boeg brengen en daar vastleggen, dan nog tien minuten in de weer met de trossen om het schip goed vast te leggen. Door de voorbijvarende vrachtschepen ontstaat er best wat beroering in het haventje.
10 kilometer gevaren. Positie: 51°15'28.6"N, 005°42'16.9"E externe link .

22-05
n afwachting van ons salaris en vakantiegeld maken wij van de gelegenheid gebruik door wat achterstallige klussen op te knappen. Ik neem de nieuwe vetpers in gebruik en smeer de ankerlier en de roercylinder door. Erica maakt van de 16 A walstroomaansluiting gebruik door de wasmachine te draaien en de droger. Eindelijk wagen wij het erop om de warme kleding onder het bed op te bergen. We hopen dat we die het komende half jaar niet meer nodig hebben. Het is warm en we hopen dat het zo blijft.

Fuut met jongen
Fuut met jongen, twee in het water en één bij moeder op de rug

Terwijl wij op het achterdek zitten krijgen wij regelmatig bezoek van enkele jonge gezinnen.

Eend met vijf kuikens
Eend met vijf kuikens

23-05
Vandaag klussen wij nog even verder. Na de reparatie van onze watertank is er nog water in de openingen tussen de spanten onder de vloer in de kombuis blijven staan. Dat moeten wij op een of andere manier droog zien te krijgen om roestvorming te voorkomen. Waar nog water staat proberen wij zo veel mogelijk weg te pompen. Het blijft echter nog steeds vochtig en er zijn zeer moeilijk bereikbare plekken waar we het niet helemaal droog krijgen. We prakkizeren ons al lang een ongeluk hoe we dat vocht er onderuit krijgen. De goede oplossing hebben we echter nog steeds niet gevonden. Wij denken er aan om op een of andere manier warme lucht onder de vloer te blazen zodat het vocht kan worden opgenomen en weggevoerd door de gaten en spleten in de vloer. Goede ideeën zijn welkom! Na de middag komt eindelijk het schip met geld op onze bankrekening aan. We fietsen naar de stad en schaffen bij Action een haardroger aan. Misschien kunnen we daarmee het waterprobleem enigszins oplossen, we weten alleen nog niet hoe we die warme lucht onder de vloer krijgen. Daarna gaan we op zoek naar een Aldi om de boodschappen voor de komende week binnen te krijgen. Bepakt en bezakt fietsen wij terug naar de boot. Aan het eind van de middag fietsen we nog een keer naar de stad voor de laatste noodzakelijkheden en eten bij de Italiaan. Het kan er weer af.

24-05
Tegen een uur of tien pakken we nogmaals de fiets en zoeken een pompstation op om de benzinevoorraad aan te vullen. Bij terugkomst in de haven zetten wij de fietsen alvast bij de waterkraan, maken het bijbootje aan de zijkant los en leggen het even aan de boeg en varen met de boot naar de aanlegplaats voor water. Terwijl wij de watertank laten vollopen zetten wij onze fietsen aan boord en hangen de bijboot weer in de davits. Nadat alles gereed is willen we achteruit het haventje uitvaren. Net als we tegen het middaguur losgooien en ik de motorbediening in de achteruit zet komt er een ander plezierjacht vanaf het kanaal de haven binnenvaren. Wat een timing! Het is daar betrekkelijk smal en ik had de kont al een stukje van de kade af. Alles gaat goed. Wij hebben nog steeds een fles gas nodig dus varen wij terug naar sluis 15 waar die bunkerboot ligt. Als wij daar aanleggen blijkt dat gas niet in hun assortiment zit. Ik wijs hem op de hoeveelheid gasflessen die aan boord staan maar de bediende zegt dat die allemaal leeg zijn.(??) Hij geeft ons een tip: In het passantenhaventje van Weert, aan de overkant van de straat, is een ijzerwarenzaak die gas verkoopt. Daar hebben wij net drie dagen gelegen! Wij besluiten om niet terug te keren maar onze weg voort te zetten richting Panheel. De sluis staat al klaar en even later, een meter of zes lager, draaien wij het kanaal Wessum-Nederweert op richting zuid-oost. Wij varen het betrekkelijk saaie kanaal af tot wij rond 15:30 onder de Napoleonbrug doorvaren en aan bakboordzijde aanleggen, een paar honderd meter voor sluis Panheel. Een redelijk rustig plekje om te liggen. Het is mooi weer dus kunnen wij lekker op het achterdek zitten.
27 kilometer in drie en een half uur. Positie: 51°10'45.3"N, 005°51'01.5"E externe link .

25-05
Het is eindelijk mooi weer dus hebben wij geen excuus meer. Wij beginnen aan een megaklus die al veel te lang is uitgesteld: Schilderen. Onze boot ziet er niet uit en de roest begint verontrustende vormen aan te nemen. Gewapend met schuurpapier, staalborstel en plamuurmes beginnen wij de slechte plekken kaal te halen. Het zijn er heel wat. We beginnen met de twee dekken. Nadat de roest verwijderd is gaat er een laag Owatrol op, een roestomvormende primer. Daarna wordt er geplamuurd en geschuurd waarna er een tweede laag Owatrol op komt. Zorda dat gebeurd is kunnen er enkele lagen lak worden aangebracht maar daar wachten we mee totdat we de dekken compleet hebben geschuurd. We krijgen de klus niet in één dag geklaard maar dat hadden wij ook niet verwacht. Het is erg veel werk en wij zijn tenslotte geen werken meer gewend hè. Daarom is het een meerwekenplan.

26-05
Vandaag gaan we verder met het schilderwerk. Onze boot ziet er nu helemaal niet meer uit met al die rode Owatrolplekken. Zolang het mooi weer is moeten wij van de gelegenheid gebruik maken.

27-05
Wij worden onaangenaam verrast als wij merken dat het douchewater niet meer wordt weggepompt. Het blijkt dat de vuilwaterpomp defect is. Dat is een lelijke streep door onze schilder-rekening. Het is al te laat om er nu nog aan te beginnen, bovendien kunnen wij het niet meer opbrengen want de reparatie van die pomp zal een hele klus zijn. Wij besluiten om er morgen mee aan het werk te gaan.

28-05
Nadat wij onze koffie op hebben beginnen wij met het aan de kant ruimen van ons meubilair om het bakboordluik in de vloer toegankelijk te maken. Ik weet dat we reserveonderdelen hebben liggen. Nu we de vloer toch open hebben maak ik van de gelegenheid gebruik om onze nieuwe accu’s van gedestileerd water te voorzien. De vorige eigenaar van de boot heeft ons een hele kist vol met reserveonderdelen nagelaten waar wij bij tijd en wijle de vruchten van plukken. In de kist vind ik een compleet revisiesetje voor de pomp. Deze bestaat uit een membraan en twee kleppen. Gewapend met deze onderdelen maken wij de vloer aan bakboordkant weer dicht en beginnen nu met de voorbereiding voor de reparatie. De vuilwaterpomp bevindt zich in de machinekamer onder de bank aan stuurboordzijde. De bekleding gaat van de bank en de lade gaat er uit waarna er een luik vrijkomt. Na verwijdering van het luik ontstaat er een rechthoekig gat waar net een mensenlichaam door past. Nu kunnen wij bij de pomp. Erica laat zich in het mangat (vrouwgat in dit geval) zakken en kan op haar hurken zittend de pomp gedeeltelijk demonteren waarbij ik op mijn buik liggend met een dopsleuteltje kan assisteren. Het euvel is gauw gevonden. De rubberen uitlaatklep is versleten en er bevindt zich een haarbal in de pomp. Het membraan en de inlaatklep zien er nog prima uit. Nadat het pomphuis is gereinigd en de uitlaatklep is vervangen kan de pomp weer in elkaar worden gezet. Na een kleine test blijkt dat de reparatie is geslaagd. Erica kan weer als een Fenix uit de bank herrijzen waarna wij alles weer terugplaatsen. Wij zijn er ons weer eens terdege van bewust hoe belangrijk sommige onderdelen in de boot zijn en wij zijn enorm opgelucht dat de pomp weer naar behoren werkt. Erica neemt nog een keer de kwast ter hand en overschildert de reeds geschuurde plamuurdelen om te voorkomen dat er vocht in kan trekken. Dat was wel weer genoeg voor vandaag.

29-05
Rond een uur of elf verlaten wij onze ligplaats en vragen een schutting aan bij sluis Panheel. Aan de benedenzijde vervolgen wij het kanaal totdat het ruim twee kilometer verderop uitmondt in de Maas. Wij gaan stroomopwaarts richting Maasbracht en maken een korte stop bij het bunkerstation vlak voor de sluizen om alsnog een fles gas te kopen. Na een wachttijd van een half uur mogen wij achter twee vrachtschepen de enorme sluiskolk invaren. In de sluis, die een verval heeft van elf meter, zijn drijvende bolders aangebracht. Je hoeft alleen maar een touwtje vast te maken en tijdens het schutten drijft de bolder mee naar boven. Achterom kijkend zie ik de enorme sluisdeuren achter ons dicht gaan. Na bovenaan uitgevaren te zijn komen wij in het saaie Julianakanaal. Aan beide zijden van het kanaal bevinden zich hoge wallen die het landschap aan het zicht onttrekken. Na dertien kilometer komt de dubbele sluis bij Born in zicht. Wij zien nog net de stuurboordsluis dichtgaan. De sluismeester dirigeert ons naar de bakboordsluis waar aan de bovenkant nog ingevaren wordt dus wij maken even vast aan de wachtsteiger. Een poosje later komt ons een oude bekende achterop: de spits genaamd Jenny waar wij in sluis 0 bij Den Bosch langszij mochten vastmaken van de vriendelijke schipper die ons een vaarkaartje van Frankrijk gaf. Hij herkent ons ook maar we kunnen helaas nu geen praatje maken. Een kwartier later schutten wij samen met de Jenny en de Ecce Homo, een Belgische zandschuit, elf meter omhoog.

Sluisdeuren Born
Sluisdeuren Born

Sluiskolk sluis Born
Sluiskolk sluis Born

Als ik achter me kijk zie ik een mooi uitzicht over het landschap en het kanaal diep onder ons.

Sluis Born, boven
Sluis Born, boven

De Jenny maakt flink vaart waardoor wij haar al snel uit het zicht verliezen. Wij blijven achter de Ecce Homo hangen. Na een poosje word ik moe van al dat gedraai in haar schroefwater en laat ik onze schuit een beetje terugzakken. In Urmond zien wij de Jenny weer terug die net vastmaakt bij een losplaats aan de bakboordoever. Wij worden vriendelijk uitgezwaaid waarna wij voortzwabberen achter die Belg. Bij Stein begint een mooi stuk van het kanaal dat hier een bocht maakt en flink smaller wordt.

Bocht bij Stein Bocht bij Stein

Het is hier verboden om te ontmoeten dus moet er via marifoon worden geregeld wie er doorvaart. Daar bemoeien wij ons niet mee maar varen gewoon achter de Belg aan. Ter hoogte van Limmel varen wij door de openstaande sluizen die alleen bij hoogwater bediend worden en komen weer op de Maas uit. Na passage van de Noorderbrug en de Spoorbrug varen wij over de Maas door Maastricht. Tussen de Wilhelminabrug en de historische St. Servaasbrug ligt in de lengterichting een dam waar door de pleziervaart 3 x 24 uur gelegen mag worden. Wij vinden om 17:15 nog een plekje tussen de reeds aanwezige rij jachten. Het is een mooie plek om te liggen maar een enorme klauterpartij om van boord te komen door de hoge muur waar wij aan liggen. De fietsen kunnen wij wel vergeten als wij kijken naar de hoge trap bij beide bruggen om boven te komen. Dat wordt dus tippelen.
Tweeënveertig en een halve kilometer in zes uur en een kwartier. Positie: 50°51'04.0"N, 005°41'46.6"E externe link .

vorige | volgende