vorige | volgende

Juni 2014

3 juni

Buitenhaven in Meppel
Buitenhaven in Meppel

Na een week in Meppel kunnen wij bijna niet wachten om weer te gaan varen. Afgelopen week gingen wij op zoek naar een andere fotocamera. Helaas was er in heel Meppel niets geschikts te vinden dus heb ik de camera online gekocht bij een bedrijf op Urk. Deze heeft de camera per koerier netjes aan de boot gebracht. Ondertussen is Marian ook weer aan boord gekomen. Rond een uur of tien varen wij alvast vooruit want wij moeten nog naar Leussink om onze brandblussers op te halen. Wij leggen daar aan en ruilen de brandblussers weer in. Wij kopen er ook een nieuwe fles gas. Daarna wachten wij op de Margaretha. Na een kwartiertje komt deze in zicht en wij varen achter hen aan. Na een klein uurtje komt de Beukerssluis in zicht. Daar liggen al een paar boten op schutting te wachten. Even later gaat de sluis open en kan het invaren beginnen. Het is wat passen en meten maar alle boten passen in de kolk. Even later varen wij over de Beukersgracht en steken wij de Belterwijde over. Na de ophaalbrug bij de Blauwe Hand varen wij nog een klein stukje door en gaan bakboord uit naar de lange steiger in de Beulakerwijde. Daar leggen wij om een uur of een aan. In de middag maken wij de bijboot vaarklaar. Frans heeft net een rubberboot met buitenboordmotor gekocht. Het ging hem om de motor. Nu heeft hij twee bijboten.

Oude bijboot, nieuwe motor
Oude bijboot, nieuwe motor

Nieuwe bijboot, oude motor
Nieuwe bijboot, oude motor

Ruim twaalf kilometer in drie uur. Positie: 52°42'09.5"N, 6°04'06.2"E. Google Maps

4 juni
Rond half twaalf varen wij een klein eindje terug naar de Blauwe Hand en gaan scherp stuurboord uit de vaargeul door de Beulakerwijde in. Aan de andere kant van de plas varen wij door de Walengracht naar het Giethoornse meer. Aan het eind van de betonde vaargeul varen wij op De Riete die na Muggenbeet overgaat in de Wetering.

Wetering
Wetering

Het is gelukkig nog rustig op de Kalenbergergracht. Deze toeristische attractie wordt in het hoogseizoen zeer druk bevaren. Deze ooievaars, die hun nest hebben gemaakt bij het bruggetje in het dorp, trekken zich niets van ons aan.

Ooievaars
Ooievaars

Met een kalm gangetje varen wij richting Ossenzijl en genieten ondertussen van de mooie omgeving.

Kalenbergergracht
Kalenbergergracht

Net voorbij de brug in Ossenzijl is een mooie ligplek voor recreatie. Daar leggen wij om kwart voor drie aan.
20 kilometer in drie uur en een kwartier. Positie: 52°48'46.7"N, 5°54'51.7"E. Google Maps

5 juni
Om elf uur laten wij Ossenzijl achter ons. Wij gaan over de Ossenzijlersloot aan het eind stuurboord uit op het riviertje de Linde. Hier passeren wij ergens de Friese grens want even verderop zien wij aan bakboord de eerste Marrekrite-ligplaats. Voor ons doemt de Mr H.P. Linthorst Homansluis op die al gereed staat voor invaren. Er is geen hoogteverschil zodat we meteen weer kunnen uitvaren. Wijvolgen de Jonkers-of Helomavaart en na een tweetal haakse bochten de Pier Christiaanssleat naar Echtenerbrug. Daar lopen wij tegen de middagpauze van de brugwachter aan waardoor wij een half uur moeten aanleggen. Na Echtenerbrug volgen wij de vaargeul in het Tjeukemeer in westelijke richting. Na het Tjeukemeer volgen wij de Follegasleat tot aan het druk bevaren Prinses Margrietkanaal. Deze steken wij over en vervolgen onze weg via de Riensleat, de Hjerringsleat over het Brandemar en de Wâldsleat naar de Boomsvaart. Daar varen wij door het dorpje Sloten. Hierna komen wij via het Slotergat op het Slotermeer. Wij steken het meer over in noordwestelijke richting tot aan de noordoever waar wij aanleggen aan een lange, lege steiger onder de rook van het plaatsje Balk.

Ligplaats in het Slotermeer bij Balk
Ligplaats in het Slotermeer bij Balk

Eenendertig kilometer in vier en een half uur. Positie: 52°54'53.7"N, 5°35'40.9"E. Google Maps

6 juni
We nemen een rustdag.

Slotermeer
Slotermeer

7 juni
Na een rusteloze nacht met weinig slaap hebben wij het wel gezien. We hebben de wind dwars op de boot waardoor de schepen aardig op de golven liggen te deinen. Dat is niet de rust die wij voor ogen hadden. Wij hebben levensmiddelen nodig dus nemen wij de fiets naar Balk. In het plaatsje is net een kunstbraderie aan de gang. Het is mooi weer en nadat wij de fietsen gestald hebben nemen wij de benenwagen om door het plaatsje te flaneren. In een lange rij staan aan weerszijden van de Luts kraampjes opgesteld waar kunstenaars hun werk tentoonstellen. Hier en daar klinkt er live muziek. Het is een gezellige boel. Bij de Hema kopen wij een nieuwe vlag voor de boot. De oude is inmiddels bijna tot aan de stok gerafeld. Wij gaan naar onze fietsen en na een bezoek aan de supermarkt gaan wij bepakt en bezakt weer terug naar de boot.
Om kwart over een maken wij aanstalten om te vertrekken. We liggen aan lager wal met een behoorlijke wind dus wegkomen is nog niet zo gemakkelijk. We varen naar de vaargeul en volgen deze in noordoostelijke richting naar de Ie. Nu is het een drukte van belang op het water.

Molen bij Woudsend
Molen bij Woudsend

Bij de ingang van het dorpje Woudsend is het dringen geblazen. Kriskras liggen de boten door elkaar te wachten op de brugbediening midden in het dorp. De vaarreglementen kunnen wij wel overboord kwakken want niemand houdt zich er aan.

Drukte in Woudsend
Drukte in Woudsend

Na de brug komen wij op een drukke kruising waar wij bakboord uit moeten. Verkeerstechnisch is het een chaos maar uiteindelijk slagen wij er in zonder schade de Wâldsteiner Rakken op te draaien. Op het Heegermeer is het niet anders. We volgen de vaargeul en passeren het eilandje. Bij de volgende kruising bij het dorpje Heeg gaan wij bakboord uit richting Fluessen. Een zeilbootje steekt met ware doodsverachting vlak voor de neus van de Margaretha de vaargeul over. Bij het eilandje Leijepôlle gaan we stuurboord uit naar de Yntemasleat die uitmondt in het Grutte Gaastmar. De ligplaatsen zijn nagenoeg allemaal bezet. In de uiterste noordhoek is nog een plekje vrij waar de Margaretha kan aanleggen. Wij leggen onze boot langszij. Aan het eind van de middag krijgen wij nog bezoek van een stelletje daklozen.

Daklozen in het Grutte Gaastmar
Daklozen in het Grutte Gaastmar

Zestien kilometer in twee en een half uur. Positie: 52°58'05.2"N, 5°31'13.0"E. Google Maps

8 en 9 juni
Wij brengen de Pinksterdagen door met vlijtige werkzaamheden. Eindelijk wordt de nieuwe dyamo van de Margaretha aangesloten. Na een zweterig uurtje in de machinekamer en een test klinken de juichkreten op. Test geslaagd! Frans noteert deze datum als ‘Die Gedenkwaardige Pinksterdagen van 2014 Waarop De Margaretha Een Werkende Dynamo Kreeg’.
Het is warm en benauwd weer. Tegen de avond krijgen wij te horen dat er storm op komst is. We vrezen voor de stevigheid van de steiger dus verhalen wij de Vrijheid naar een inmiddels vrijgekomen plek in het naastgelegen binnenwatertje. De storm blijft lang uit maar toch word ik nog midden in de nacht wakker door het geklepper van de tent in de harde wind.

10 juni
Tegen een uur vertrekken wij. De wind is gelukkig weer gaan liggen. Het is prachtig vaarweer. We verlaten het Grutte Gaastmar en steken het Sanmar over richting Workum. Via de Korte Fliet, de Lange Fliet en het Klifrak lopen wij tegen de draaibrug aan van het spoorlijntje Leeuwarden-Stavoren. Samen met andere boten wachten wij geduldig tot het treintje is gepasseerd en de brug voor ons wordt bediend. Meteen na de brug gaan wij stuurboord uit naar de Warkumer Trekfeart richting Dokkum. We varen door een afwisselend landschap van weidegronden, mooie natuur en mooie villa’s.

Villa aan de Warkumer Trekfeart Villa aan de Warkumer Trekfeart

We passeren het dorpje Parregea en vlak voor Tjerkwerd komen wij aan bij de Van Panhuysbrug. Ik vraag via de scheepshoorn brugbediening aan en warempel, de brugwachter reageert meteen. Het drukke verkeer op de provinciale weg moet even wachten terwijl wij na een scherpe bocht naar bakboord door de brug varen. Het Van Panhuyskanaal is iets breder waardoor we iets meer vaart kunnen maken. Na een half uurtje en twee beweegbare bruggen, sinds vorig jaar allemaal gratis, doemt onze bestemming voor vandaag op, het plaatsje Makkum. Eenmaal in het dorp aangekomen vinden wij een ligplaats voor beide boten aan de bakboordoever.
Negentien kilometer in twee uur en drie kwartier. Positie: 53°03'18.6"N, 5°24'25.5"E. Google Maps

11 juni
Om tien uur hebben wij een afspraak bij de leverancier van onze zonnepanelen. Ik heb de laadregelaar en de bijbehorende digitale uitlezing uitgebouwd om even te laten nakijken. Frans komt als nieuwe klant een bestelling plaatsen. In de middag komt dhr Gerritsma de zaken aan boord brengen. De uitlezing functioneert weer perfect en Frans, die inmiddels naar Enschede vertrokken is, heeft materiaal aan boord voor de installatie van twee zonnepanelen.

12 juni
Frans komt pas laat weer van zijn tandartsbezoek. De Margaretha blijft nog een nachtje in Makkum. Wij varen om een uur naar de ophaalbrug voor de terugreis naar het Grutte Gaastmar. Ik roep de brugbediening op met de marifoon kanaal 84 maar krijg geen antwoord. Ik probeer de portofoon, met hetzelfde resultaat. Daarna drukt Erica met de pikhaak op de knop bij de wachtsteiger maar ook daar krijgen wij geen gehoor. Na enige tijd wordt dan toch de brug bediend. Ik bedank via de marifoon de brugwachter voor de prettige conversatie en wens hem/haar een fijne dag. Soms hebben wij het gevoel dat wij die marifoon ook wel overboord kunnen kwakken. Wij gaan naarstig op zoek naar een watertappunt want in Makkum valt niets te halen, geen stroom en geen water. Alleen als je door de sluis naar de IJsselmeerkant gaat, bediening € 5,- ,kun je water nemen. Vervolgens moet je dan weer terug door de sluis, bediening € 5,-. Duur water, Makkum! Terug in het dorpje Parregea aan de Warkumer Trekfeart zien wij op de stuurboordoever een houten kruis met drie waterkranen. Verwachtingsvol leggen wij aan om vervolgens te constateren dat er al jaren geen druppel meer uit die kranen is gekomen. Dat was een dooie mus. Bij Workum, even voorbij de spoorbrug, leggen wij aan bij een jachthaven en nemen water in. Met volle watertank varen wij terug naar de spoorbrug die tot onze verrassing openstaat. Tenslotte leggen wij om kwart voor vijf aan bij een steiger in het Grutte Gaastmeer.
19 kilometer in drie uur en drie kwartier. Positie: 52°57'52.1"N, 5°30'58.7"E. Google Maps

Sneek
Sneek

golfjesgolfjesgolfjes

Geachte lezers en lezeressen,

Zoals u in onderstaand verslag kunt lezen zijn wij inmiddels in het buitenland terechtgekomen. En dan mogen wel de grenzen binnen Europa zogenaamd verdwenen zijn, dat geldt helaas niet voor mobiele telefoon- en internetproviders. Je databundel kan ineens niet meer worden gebruikt en als je internet wilt moet je daar flink extra voor betalen. Dat is dubbel zuur want voor je maandelijkse bundel betalen wij al een klein vermogen dat nu dus heel eenvoudig door T-Mobile wordt geconfisqueerd. Bovendien willen zij nog even flink geld verdienen door exorbitante bedragen per Mb in rekening te brengen. Gelukkig is deze diefstal al redelijk afgenomen dankzij mevr. N. Kroes, maar toch is het nog een hele hap uit je portemonnee. Daarom zullen de reisverslagen de komende tijd met weinig foto’s worden geleverd. Zodra wij in de digitale gelegenheid zijn om flink wat data te versturen tegen redelijke vergoeding krijgt u die alsnog.

Dan nu het vervolg:

17 juni
Om tien uur varen wij weg uit Sneek. Frans roept ons nog een keer op via de marifoon en wenst ons een goede reis. Wij varen door de Haukesloot terug naar het Prinses Margrietkanaal en gaan bakboord uit richting Leeuwarden. Wij zetten de sokken erin want wij hebben nog een lange reis voor de boeg. Erica gaat aan het roer en ik kruip onder de douche. Daarna neem ik het roer weer over en gaat Erica douchen. Tot mijn verbazing zie ik dat we al bij Leeuwarden zijn. We gaan daar echter niet naartoe maar volgen het kanaal richting Groningen. Wij passeren Burgum, Kloostertille en Stroobos waar de naam van het kanaal verandert in het Van Starkenborghkanaal. Tot sluis Gaarkeuken schieten wij lekker op. De sluis gaat echter net voor onze neus dicht en de sluiswachter doet net alsof zijn neus bloedt want hij reageert niet op onze oproepen. Wij maken provisorisch vast aan een balk bij de wachtplaats voor pleziervaart zonder bolders. Verder gaat de reis door Zuidhorn en Aduard. De hefbruggen worden keurig voor ons bediend. Bij de Dorkwerdersluis leggen wij aan want de sluis moet voor ons worden klaargezet. Ietwat later stranden wij op het Reitdiep bij de Zernikebrug die wegens de spitssluiting niet bediend wordt. Na een kwartier kunnen wij alsnog doorvaren tot de Hogewegbrug die toegang biedt naar de Reitdiephaven. Daar leggen wij om zes uur aan. In deze haven gaan wij de komende winter doorbrengen. Wij hebben geen zin meer om te koken dus halen wij een patatje.
Dat was ruim achtenzestig kilometer in acht uur. Positie: 53°14'09.3"N, 6°31'26.7"E. Google Mapswww.reitdiephaven.nl Externe link

Reitdiephaven
Reitdiephaven

18 juni
Na een nachtje ‘thuis’ varen wij om kwart voor tien naar de Hogewegbrug. Een mede-pleziervaarder heeft net brugbediening aangevraagd dus wij kunnen er mooi achteraan. Wij varen terug naar de Zernikebrug want wij willen niet door de stad varen met al die klapbruggen. Dan maar twee sluizen. Bij de Zernikebrug ontstaat er een kwartier oponthoud door een dom misverstand. Wij dachten dat onze voorbuurman bediening had aangevraagd dus liggen wij dom te dobberen. Erica pakt de marifoon en vraagt alsnog bediening aan en ziedaar, de brug gaat open. Ondertussen is er een file ontstaan van zes plezierjachten. We passen net allemaal in de sluis. Na de sluis gaan we stuurboord uit het Van Starkenborghkanaal op naar de Oostersluis. Daar hebben we weer geen geluk. Na een kwartier wachten varen wij in en na de sluis steken wij het kruispunt over naar het Winschoterdiep. Hier zijn wij nog nooit geweest. Wij varen door het Groninger landschap. De brugbediening is voortreffelijk. Hierdoor schieten wij lekker op. Vlak voor Hoogezand-Sappemeer passeren wij enige grote scheepswerven waar onverwacht grote koopvaardijschepen worden gebouwd. Bij het plaatsje Zuidbroek passeren wij Pedro jachtbouw waar ons droomschip, de Pedro Bora 43” wordt gebouwd. Na Zuidbroek draaien wij stuurboord uit naar het A.G. Wildervanckkanaal. Aan het eind hiervan belanden wij achter twee Duitse jachten die liggen te wachten voor het Prinsessesluisje, het eerste van de vele obstakels in Veendam. Daar aangekomen krijgen wij van de sluismeester te horen dat wij vandaag niet meer door Veendam komen, daarvoor is het te laat. Direct na de sluis en de openstaande spoorbrug is aan stuurboord een lange houten steiger. Daar maken wij om kwart voor vier vast voor de nacht.
Ruim zevenendertig kilometer in zes uur. Positie: 53°06'10.5"N, 6°52'57.9"E. Google Maps

Veendam
Veendam

19 juni
We moeten al vroeg op want om kwart voor negen worden wij geacht klaar voor vertrek te zijn. In konvooi varen wij met vier boten door het centrum van Veendam. Ik heb nog nooit zoveel bruggetjes op de vierkante meter gezien. Allemaal zijn ze handbediend dus de sluiswachters moeten hard werken. Op de waterkaart staat: ‘Vele beweegbare bruggen W57 Bediening 8-18 uur op bemande brommers’. Dat klopt als een bus want we hebben geen onbemande brommers voorbij zien komen. Alleen de bedieningstijden zijn niet correct. Om half vijf moeten de jongens met lamme armen naar huis. In het stadje liggen ook nog een paar sluizen waar wij maar net met zijn allen inpassen. Tussen de kunstwerken door varen wij max. vijf km/u. Ook de schippers krijgen lamme armen van het voortdurend afmeren en manoeuvreren. Bij een spoordraaibrug moet nog even alles plat (doorvaarthoogte 3,70 m). Deze brug wordt alleen bediend als er een etmaal van te voren bediening is aangevraagd. Na het 1e en 2e verlaat (sluis) varen wij door Stadskanaal, een zeer langgerekt stadje. Na het 3e, 4e en 5e verlaat zitten wij op het Musselkanaal en passeren Musselkanaal, ook een typisch veenstadje. We beklimmen langzamerhand de berg. Dan volgt nog het 6e verlaat en drie bruggen voordat wij om 16:55 stranden voor de gesloten Basculebrug vlak voor Ter Apel. De brugwachter is naar huis gegaan en wij moeten voor de brug aanleggen voor de nacht. Aan bakboord is een hek maar wij komen niet in de buurt want het is er veel te ondiep. Aan de andere kant staan alleen een paar bomen en een bord aan twee betonnen paaltjes op de steile oever. Daar maken wij met behulp van een paar hulpvaardige handen vast. Pfff, wat een dag!
Ruim tweeëndertig vermoeiende maar wel leuke kilometers in acht uur en een kwartier. Positie: 52°52'28.6"N, 7°02'56.4"E. Google Maps

Ter Apel
Ter Apel

20 juni
We zijn al(weer) vroeg wakker. Om kwart over negen bel ik met de brugwachter. Hij snapt eerst niet waar wij zijn. Ik moet hem een nauwkeurige beschrijving geven van hoe de brug er uit ziet. Pas als ik hem vertel dat er een schijthuis van Boels bij staat gaat er een wereld van herkenning voor hem open. Om half tien gaat de brug voor ons open. Even later varen wij door het centrum van Ter Apel. Het blijkt dat wij daar helemaal niet hadden kunnen liggen want de hele oever is opgebroken en wordt gerenoveerd. Even voorbij het dorp komen wij bij de gesloten 7e verlaat. Er heeft zich net een jacht bij ons gevoegd vanuit jachthaven De Runde. Met twee boten gaan wij de sluis in. Wij knopen een gesprek aan en het blijkt dat deze mensen ook van plan zijn om naar Berlijn te varen. Gezamenlijk zetten wij de reis voort. Na het laatste bruggetje gaan wij bakboord uit onder de hefbrug door naar het Haren-Rütenbrockkanaal. Even later varen wij door de openstaande schutsluis.'

We zijn in Duitsland!

Op het kanaal geldt een maximum snelheid van 6 km/u. In een traag gangetje varen wij naar de eerste brug en sluis. Alle kunstwerken worden vanuit Haren op afstand bediend. Bij de derde sluis gebeurt er iets geks. Eerst gaan de slagbomen van de brug achter de sluis dicht, daarna gaan ze meteen weer open. Wij wachten een poosje. Plotseling klinkt er een stem uit de omroepinstallatie: ‘Bitte achten Sie bei der Ausfahrt auf ihre Antennen’. M.a.w. wij doen de brug niet voor je open, je gooit de boel maar plat. Nadat wij dat gedaan hebben passen wij inderdaad nèt onder de brug door! Na nog een laatste vervelende sluis waarbij Erica halsbrekende toeren moet uithalen om weer aan boord te kunnen klimmen varen wij stuurboord uit op de Ems. Het eerste gedeelte varen wij op de rivier. Bij Meppen komen wij bij de eerste sluis, Schleusen Hüntel. De sluizen zijn groot. Het verval is groot dus het schutten duurt lang. Nadat we boven zijn komen wij uit op het Dortmund-Emskanaal. Dit gedeelte is meer een gekanaliseerde rivier. Verderop komen wij aan bij Schleusen Meppen. Hier moeten wij lang wachten. Boven gekomen is het een echt kanaal geworden. De rivier is alleen bevaarbaar voor kleine jachten en loopt parallel aan het kanaal. We zoeken langzamerhand een ligplaats maar die is nog nergens te vinden. Pas na Schleusen Varloh vinden wij even ten noorden van Lingen een ligplaats bij Altenlingen aan de bakboordoever. Het is inmiddels zeven uur en we hebben de tong op de schoenen hangen. We maken kennis met de bemanning van de Antonia en drinken samen een kop koffie.
Negen en een half uur gevaren, ruim vijfenveertig kilometer afgelegd. Positie: 52°32'23.6"N, 7°17'45.1"E. Google Maps

Lingen
Lingen

21 juni
Wij zijn aan een dag rust toe. De buren komen bij ons en maken kenbaar dat zij graag met ons willen opvaren. ’s Avonds eten wij een schnitzel in de Gaststätte waar wij bij liggen.

22 juni
Om tien uur vertrekken wij met twee boten richting Mittellandkanaal. Het is wisselvallig weer, af en toe vallen er een paar druppels. Wij hebben nog een aantal sluizen te gaan. Duitsland ligt hoog. Na een uur varen wij langs de Hanekenfähr, een toeristische pleisterplaats waar wij een paar maanden geleden nog met de auto zijn geweest. Tegen drie uur maken wij vast aan de bovenkant van Schleuse Altenrheine. Dit is de eerste aanlegplaats waar wij meerdere plezierboten aantreffen om te overnachten. Meteen na aankomst gaat Erica met badpak te water om onze schroef te onderzoeken. Er zit een vervelende tik in. Het blijkt dat er een stuk touw in de schroef zit dat telkens tegen de romp tikt. Helaas slaagt zij er niet in om het touw te verwijderen. Wij kunnen er wel om varen maar het is niet prettig. Om het touw eruit te krijgen zullen we of op de kant moeten of een duikersuitrusting moeten aanschaffen. De buren nodigen ons uit voor een barbecue. Zij hebben een hele mooie Cobb die niet warm wordt aan de onderkant en dus uitermate veilig is aan boord. Dat zou ik ook wel willen! Heerlijk!
Dertig kilometer in vijf uur. Positie: 52°18'16.5"N, 7°28'34.7"E. Google Maps

23 juni
Klokslag tien uur vertrekken wij weer en vervolgen onze reis richting zuid. We hebben nog twee sluizen te gaan en deze keer zit het ons niet mee. Bij beide sluizen wachten wij meer dan een half uur. Maar dan, na de laatste hindernis met een verval van bijna negen meter, komen wij bij de kruising met het Mittellandkanaal. Wij draaien dit kanaal bakboord uit op en varen nog twaalf kilometer tot wij bij jachthaven Recke komen. Daar leggen wij om half drie aan in een vrije box, vlak bij de waterkraan want we hebben water nodig. We nemen internet bij de receptie want dat is middels Wifi aanwezig in de jachthaven. Dat internet gaat ons de komende maanden een godsvermogen kosten. Hoezo Europa? Voorlopig kunnen de providers hun klanten nog even lekker ‘afroamen’. Hopelijk is dat volgend jaar voorbij.
Drieëntwintig kilometer in vier en een half uur. Positie: 52°21"13.7"N, 7°42'39.1"E. Google Maps

24 juni
Exact om tien uur varen wij weg uit de jachthaven. We draaien het Mittellandkanaal op richting het oosten. De weersomstandigheden zijn niet slecht. We hadden op dat Mittellandkanaal een lange, saaie reis verwacht maar dat valt erg mee. Het landschap is mooi. Je kunt wel merken dat er in Duitsland niet zoveel vaarwegen zijn want het is behoorlijk druk op het kanaal, vooral de beroepsvaart kom je hier veel tegen. De bruggen zijn niet erg hoog, de laagste zijn vier en een halve meter. Er zijn heel veel bruggen dus wij varen met gestreken mast. Aan de rechter kant tekent zich een heuvelachtig landschap af. Dat zie je niet in ons landje. We passeren het ‘Stichkanal Osnabrück’ en laten Bramsche links liggen. Het Duitse landschap is bespekt met kleine dorpjes en gehuchtjes met namen als: Broxten, Tannenkamp, Schwegerhoff. Letterlijk teveel om op te noemen. We kunnen lekker doorvaren. Rond half drie vinden wij een ligplaats bij het stadje Bad Essen, Kreis Osnabrück aan de linkeroever. Aan de overzijde is een klein winkelcentrum. We zetten de fietsen overboord en rijden over de brug. We moeten wel een spoor oversteken en helaas is er geen spoorwegovergang dus tillen we de fietsen over het spoor… Wel goed uitkijken natuurlijk want aan de rails te zien wordt dit traject regelmatig bereden. We slagen erin om een Duits vlaggetje te scoren voor aan de mast (niet moeilijk met dat WK voetballen) en voor mij een paar nieuwe sandalen. De oude hebben wij in Nederland achtergelaten in de vuilnisbak.
Ruim veertig kilometer in vier en een half uur. Positie: 52°19'21.8"N, 8°21'10.5"E. Google Maps

25 juni
Omdat wij opvaren met de Antonia starten wij elke morgen precies om tien uur. Zo ook vandaag. Het getik onder de boot in het ritme van de schroefas houdt aan. Na enkele uren varen komen wij aan in Minden. Daar wacht ons de eerste toeristische attractie. Hier gaat het Mittellandkanaal namelijk in een dubbel aquaduct over het riviertje de Weser. Het Weserdal loopt van zuid naar noord. Volgens de beschrijving in het boek moet op de zuidelijke trog een ligplaats voor pleziervaart zijn op kilometer 102,4. We varen richting kanaalbruggen maar de zuidelijke trog is wegens renovatie gesloten. We zijn daardoor gedwongen over de nieuwere, noordelijke kanaalbrug te varen. Aan de andere kant is nergens een ligplaats te bekennen dus keren wij om en varen terug naar Minden waar aan de zuidoever een ligplaats is voor pleziervaart. Die ligt behoorlijk vol maar we vinden toch tegen half drie plek voor twee boten, tegenover de Schachtsluis.
Vierenveertig kilometer in vier en een half uur. Positie: 52°18'05.7"N, 8°55'03.5"E. Google Maps

26 juni
We bekijken Minden en omgeving. Net als de laatste dagen kan het plotseling gaan regenen en we halen voor de zoveelste keer een nat pak.

27 juni
Om tien uur varen wij weer over de kanaalbrug over de Weser en vervolgen onze weg door het Mittellandkanaal. Het weer blijft wisselvallig. Soms regen, dan weer een bui met af en toe een zonnestraaltje. Na enige uren door het boerenlandschap te hebben gevaren zien we aan de horizon industriële bebouwing opdoemen. De volgende grote stad, Hannover, komt in zicht. We varen door de buitenwijken en zien weinig van de stad. Bij het Stichkanal Hannover-Linden houden wij bakboord aan. Zo maken wij een grote boog om de stad heen. Als we het industriegebied net uit zijn verschijnt aan de stuurboordoever een mooie ligplaats voor ons. Wij maken daar om half vier vast. De Antonia vaart een klein eindje verder naar de jachthaven van Hannover. Tegen de avond lopen wij naar een nabij gelegen Grieks restaurantje. We hebben al sinds lang niet meer zo heerlijk gegeten.
Zestig kilometer in vijf en een half uur. Positie: 52°24'57.3"N, 9°42'54.2 E. Google Maps

28 juni
Rond kwart over negen maken wij los en varen naar de jachtaven van Hannover. Volgens het boek beschikt deze jachthaven over een botenkraan tot twintig ton. Er kan tevens brandstof worden getankt. Daar aangekomen blijkt dat de kraan geen twintig ton kan tillen, nog niet eens twee ton, en al lang niet meer in gebruik is. Wel nemen wij vierhonderd liter diesel in tegen een schandalige prijs van € 1,58 de liter. Mochten wij ooit nog weer in Duitsland terecht komen dan weten wij het wel. In Ter Apel, vlak voor de grens, is een pompstationnetje dat de diesel verkoopt voor € 1,36. Die zijn wij helaas voorbij gevaren. Nu hebben wij ± 750 liter brandstof aan boord en hopen daarmee uiteindelijk weer terug te kunnen keren in Nederland. Verder gaat de reis. Enige kilometers verderop komen wij aan bij sluis Anderten, voorheen de Hindenburg Schleuzen. We gaan bijna vijftien meter omhoog. Na enige tijd varen wij langs Peine en Braunschweig. Van de steden zien wij niks want het kanaal loopt boven of onder langs de bebouwde kom. Allengs worden de ligplaatsen schaarser. Rond half vier vinden wij aan bakboord een ligplaats. Nadat wij hebben vastgemaakt neem ik het koene besluit om de zwembroek aan te trekken. Gewapend met een Stanleymes dat ik met een koord om mijn pols heb vastgemaakt en een duikbril ga ik te water. Het water is troebel dus veel zicht is er niet. Ik ontdek echter na de eerste duik al het stuk touw dat om de schroef zit. Tijdens de derde duik slaag ik erin om het touw door te snijden en neem het mee naar boven. Wij hopen dat daarmee de problemen zijn opgelost.
Vijftig kilometer in zes en een half uur. Positie: 52°18'23.3"N, 10°21'19.9"E. Google Maps

29 juni
Als wij om tien uur vertrekken moeten wij helaas constateren dat met het verwijderen van het touw uit de schroef het probleem niet is opgelost. Het lawaai is er nog steeds. Tot 1200 t. is er niks aan de hand, geef ik iets gas bij dan begint het te klepperen. Het geluid komt duidelijk bij de schroef vandaan dus er moet nog meer aan de hand zijn. Er zit niets anders op dan te gaan uitkijken naar een scheepswerf waar de boot uit het water kan worden getild om een onderzoek in te stellen. Ik neem contact op met de verzekeringsmaatschappij en leg de situatie uit. Zij zijn met mij van mening dat het schip voor inspectie uit het water moet. Na een aantal uren komen wij bij sluis Sülfeld waar wij negen meter zakken. Dan komt Wolfsburg in zicht, de stad waar de Volkswagens worden gemaakt. Bij de fabriek is een ligplaats en een jachthaven. De buren willen hier graag afmeren om de fabrieken te kunnen bezichtigen maar helaas is alles vol. Wij varen door naar het dorpje Rühen bij Oebisfelde, net over de voormalige grens met de evenzo voormalige DDR. Daar maken wij rond vier uur vast.
Zesenveertig kilometer in zes uur. Positie: 52°28'42.4"N, 10°54'28.3"E. Google Maps

30 juni
Volgens de Vaarwijzer moet er in het plaatsje Burg een werf zijn waar reparaties kunnen worden verricht. Dat is nog een eind hier vandaan dus we varen om tien uur met een gangetje van tien kilometer per uur verder. Bij dit toerental blijven wij onder de lawaaigrens en hopen daarmee meer schade te voorkomen. Het landschap is hier wel wat kaler. Hier en daar zijn splinternieuwe bruggen aangelegd. Aan de nog aanwezige oude brughoofden kun je zien dat de doorvaarthoogte voorheen een stuk lager lag. Na een vrij saai stuk kanaal komen wij rond half drie aan bij de stad Haldensleben. Wij zoeken daar een in het boek bij kilometer 298,9 vermelde vrije ligplaats maar het kanaal wordt hier ingrijpend gerenoveerd en verbreed waardoor onze ligplaats is verdwenen. Iets verderop ligt wel aan de rechteroever een jachthaven. Daar gaan wij dan maar liggen aan een vingersteiger. Wij hebben boodschappen nodig dus zetten wij de fietsen overboord. Wederom halen wij een nat pak.
Vijfenveertig kilometer in vier en een half uur. Positie: 52°24'35.9"N, 12°08'46.4"E. Google Maps

vorige | volgende