vorige | volgende

Juli 2014

1 juli
Na vertrek uit de jachthaven om tien uur ontvang ik een telefoontje van de verzekering met een naam en telefoon van een scheepswerf aan het Elbe-Havelkanaal, enige tientallen kilometers verderop aan onze route. Na enige tijd komen wij aan bij het waterkruispunt Magdeburg waar wij met een kanaalbrug de rivier de Elbe oversteken.
De kanaalbrug is eenrichtingsverkeer dus mogen we pas overvaren na toestemming van de autoriteiten. Het volgende kunstwerk is sluis Hohenwarthe waar het verval liefst twintig meter bedraagt. Na een klein passagiersbootje mogen wij ook invaren en maken vast aan de grote drijvende bolders. Beneden aangekomen varen wij verder over het Elbe-Havelkanaal. Bij het plaatsje Burg gaan wij op zoek naar de scheepswerf. Helaas is deze werf niet geschikt voor schepen met een tonnage als het onze. De tegenover gelegen jachthaven mag de naam eigenlijk niet dragen. Wij varen verder. Ondertussen krijg ik telefonisch contact met de scheepswerf in Zerben. De beste man vertelt mij dat hij geen kraan voor twintig ton tot zijn beschikking heeft en verwijst mij door naar scheepswerf Genthin. We hebben geen idee waar de werf is maar na telefonisch contact krijgen wij te horen dat het nog een ‘uurtje’ varen is vanaf Burg. Na een uur komen wij bij sluis Zerben. Naast de oude, tamelijk kleine kolk wordt een nieuwe gebouwd. Na enige tijd mogen wij er door. Een paar kilometer verderop houden de buren het voor gezien en leggen aan bij een ligplaats aan bakboord. Wij varen nog maar steeds door op zoek naar de werf. Uiteindelijk komen wij om kwart voor zes aan bij de scheepswerf in de plaats Genthin. Het ‘uurtje’ bleek twee en een half uur en een sluis te zijn.
Tweeënzestig kilometer in zeven uur en drie kwartier. Positie: 52°24'35.9"N, 12°08'46.4"EGoogle Maps.

2 juli
Om tien uur komt er een grote kraan aangereden die aan de kanaaloever wordt opgesteld. Daarna vaar ik de boot tussen de hijsbanden en zet de motor stop. De boot wordt uit het water gehesen en

Op de wal
Meteen valt op dat de onderkant er nog piekfijn uitziet. Anders is het met de schroef. Een van de schroefbladen is flink verbogen. Tevens lijkt er iets aan de hand te zijn met de schroefas. In de loop van de middag krijgen wij een prijsopgaaf van de werkzaamheden die er volgens de werf moeten worden verricht. Ik neem contact op met de verzekeringsmaatschappij en deze stuurt iemand langs van een expertisebureau uit Magdeburg. Deze constateert dat de opgave correct is. De volgende morgen neem ik contact op met de verzekering en deze geeft het fiat. De schroef is inmiddels verwijderd en wordt naar een gespecialiseerd bedrijf gestuurd om te worden gerepareerd.

4 juli
’s Morgens om zes uur (!) beginnen de mannen van de werf met de uitbouw van de schroefas. Dat is een hels karwei. Eigenlijk zou het schip weer verder omhoog moeten worden getakeld om het roer te kunnen verwijderen maar daar zien de mannen zodanig tegenop dat zij besluiten om het anders aan te pakken. In het roer wordt een vierkant gat geslepen waardoor de schroefas naar buiten kan worden getrokken. Door twee man wordt de meterslange as naar de werkplaats gedragen. Tegen middaguur begint voor het personeel van de werf het weekend.

5 en 6 juli
Wij brengen het weekend in eenzaamheid door in een door de hete zon flink opgewarmde boot.

7 juli
Vanmiddag wordt de schroefas teruggeplaatst in de boot. Het wachten is nog op de schroef.

8 juli
In de loop van de dag wordt de schroefaskoker gevuld met vetkoord en vet.

Gerepareerde schroef
Gerepareerde schroef

In feite kan de boot weer in het water. Herr Hupka komt om twee uur met de rekening. Of ik even met hem naar kantoor wil gaan om af te rekenen. Ik leg hem uit dat de verzekering mij heeft toegezegd dat het geld snel wordt overgemaakt maar dat het er nog niet is. Ondertussen word ik in beslag genomen door een eigenwijze waterslang. Terwijl ik met die slang worstel vertelt Herr Hupka aan Erica dat de boot op de kant blijft staan tot wij betaald hebben. Ik word ontzettend kwaad. Dat is chantage. Hij heeft niet het recht om ons eigendom in gijzeling te nemen om betaling af te dwingen. In de eerste plaats zijn wij pas verplicht te betalen als alle op de rekening staande werkzaamheden zijn afgerond. Daar hoort het te water laten van de boot ook bij. Het zou gemakkelijk zijn om naar een advocaat te stappen om een kort geding bij de rechtbank te laten aanvragen. De rechter zou gehakt maken van Herr Hupka en hij zou alsnog gedwongen worden om de boot te water te laten. Wij moeten er echter niet aan denken om nog meer vakantiedagen te verknoeien in Genthin, alleen om mijn recht te halen. Ik scharrel alle geld, waarover ik in het buitenland via internetbankieren kan beschikken bij elkaar en maak aan het eind van de middag het bedrag over.

9 juli
Ik heb een afschrift geprint van de transactie en daarmee gaan we rond tien uur naar kantoor. Herr Hupka is helaas niet aanwezig maar de secretaresse ziet mijn gezicht, dat op onweer staat, en griijpt naar de telefoon. Een half uur later ligt de Vrijheid weer in zijn element en zijn wij vertrokken. Kennelijk is de reparatie goed gelukt dus daar zijn wij erg blij mee. De verzekeringsmaatschappij heeft inmiddels het geld op onze rekening gestort. Als wij de jachthaven van Genthin voorbij varen zie ik een bekende boot. De Antonia! Zij komen net achteruit de haven uitvaren. Het blijkt dat zij al weer op de terugweg zijn. Zij klaagden dat er in Berlijn geen ligplaatsen waren en hadden een beschadiging aan de boot, veroorzaakt door de deining van een rondvaartboot. Wij wisten al dat er om deze tijd van het jaar geen ligplaatsen beschikbaar zijn in Berlijn en laten ons niet weerhouden. We zijn van plan om de eerste beschikbare ligplaats te zoeken om even een paar dagen tot rust te komen. Dat valt echter niet mee want die ligplaatsen zijn er niet. Na enige tijd varen wij na sluis Wusterlitz de Wendsee op. Na honderden kilometers kanaal is het ook wel lekker om even weer op groot water te varen. Na de Wendsee varen wij in de regen over de Plauer See en houden uitkijk naar een ligplaats. Op de Quenz See, bij het gehucht Heidekrug voor de stad Brandenburg, zien wij om kwart voor drie een geschikte plaats om te ankeren.

Heidekrug
Heidekrug

Zo, even een paar dagen rust om o.a. mijn reisverslag bij te werken.
Vijfentwintig kilometer in vier uur en een kwartier. Positie: 52°24'41.9"N, 12°29'05.9"E. Google Maps

10 juli
Rond het middaguur neemt de wind fors toe. Tegen twee uur merken wij dat wij zijn opgeschoven. Het anker kan de boot niet houden in de modderige bodem dus starten wij snel de motor, halen het anker op en gaan maar weer varen. Wij varen het Silokanal in richting Brandenburg. Vlak bij het centrum is een waterkruispunt. Wij zoeken nog steeds een geschikte ligplaats maar dat is niet eenvoudig. Richting stad kunnen we niet want het is niet diep genoeg. We zien overal wel bootjes liggen maar dat zijn maar kleintjes, geen boten van ons kaliber. Jammer, we hadden graag de oude binnenstad willen bekijken. We zien dat Schleuze Brandenburg openstaat en wij varen vlug achter twee plezierbootjes aan de kolk in. Aan de andere kant van de sluis zien wij een ligplaats voor pleziervaart. Wij leggen aan maar verderop staat een bord waarop staat dat het alleen voor boten is die wachten op sluisbediening. Dus gaan we maar weer. Nu varen wij op een prachtig stuk water. De van oorsprong sterk meanderende rivier de Havel is hier gedeeltelijk gekanaliseerd.

De Havel
De Havel

Dat wil zeggen dat de bochten zijn afgesneden maar de niet meer als vaarwater gebruikte rivierbochten zijn nog wel beschikbaar voor de pleziervaart. We varen door een prachtig bos. Er zijn hier overal jachthaventjes maar de meeste daarvan zijn niet diep genoeg voor ons of alleen geschikt voor boten tot tien meter. Geen probleem, in een van de rivierarmen vinden wij rond half vijf ter hoogte van het gehucht Klein Kreuz een schitterende ankerplaats. Voor de zekerheid breng ik twee ankers uit maar kennelijk is dat niet nodig want we liggen heel mooi stil op een beetje stroom. Hier kunnen wij wel een paar dagen blijven liggen. Het is heel stil hier. Het enige wat je hoort zijn de talrijke vogels. En af en toe de regendruppels op ons dak. Er gaat geen dag voorbij zonder regen maar gelukkig schijnt tussendoor de zon.
Dertien kilometer in twee en een half uur. Positie: 52°25'48.0"N, 12°38'24.2"E. Google Maps

13 juli
Als wij rond elf uur het anker willen ophalen blijkt dat de twee ankers in innige omhelzing zijn geraakt. Het kost wat moeite en een half uur om de boel te ontwarren maar uiteindelijk verlaten wij deze mooie rivierarm. Het schitterende vaarwater wordt druk bevaren, zowel door de beroeps- als de pleziervaart. Ongeveer na anderhalf uur komen wij aan bij het dorpje Ketzin dat wij even willen bekijken. Tevens kunnen wij daar naar een supermarkt. Daar aangekomen blijkt dat wij daar nergens even kunnen aanleggen. Er is een steiger voor passagiersschepen maar het lijkt ons niet verstandig om daar te gaan liggen. Verder zijn er twee jachthaventjes maar die lijken ons niet geschikt voor ons formaat. Onverrichterzake varen wij terug naar de vaargeul in de Havel en vervolgen onze reis richting Berlijn. Bij een kruising van vaarwegen houden wij stuurboord aan en vinden een kilometer achter de bocht tegenover het Göttinmeer rond twee uur een inham waar je goed kunt ankeren.
Eenentwintig kilometer in twee en een half uur. Positie: 52°27'15.5"N, 12°52'44.8"E. Google Maps

15 juli
Na nog een dag rust op de mooie ankerplek varen wij rond half tien verder over de Havel. De omgeving is geweldig mooi. De sterk meanderende rivier loopt naar het zuiden over diverse meren, o.a. de Kleine en Grosse Zernsee. Dan passeren wij het schiereiland met het stadje Werder. Hoe goed wij ook uitkijken, nergens zijn er ligplaatsen voor de pleziervaart. Toch gek, in zo’n druk door de pleziervaart bezocht gebied. Jachthavens, meestal (te) klein, soms ook groot zijn er genoeg. We steken het grote Schwielowmeer over en in de zuidoosthoek, bij het plaatsje Caputh, varen wij door een smal kanaal dat toegang biedt naar de Templinersee, een breed, geheel door bossen en heuvels omgeven vaarwater. Het wordt allengs drukker op het water. Met name de passagiersschepen vol met toeristen varen hier af en aan. Na enige tijd passeren wij de gemeentegrenzen van Potsdam. Het vaarwater wordt hier smaller. Opeens zien wij aan bakboord al een stukje van een bekende bezienswaardigheid: Kasteel Sanssouci. Na een versmalling zien wij opeens aan bakboord een ‘Wassertankstelle’. Wij kunnen wel wat water gebruiken dus we wachten even netjes op onze beurt. Na enige tijd leggen wij daar aan. Al spoedig blijkt dat het hier om een misverstand gaat. Het is een pompstation voor brandstoffen, hier genoemd een ‘Wassertankstelle’, een pompstation aan het water. Gelukkig heeft de goede man ook water en omdat het niet druk is wil hij ons wel 500 liter water verkopen. Er zit gelukkig flink wat druk op de waterslang. Net als wij bijna klaar zijn komen er een paar boten aan om te tanken. Met een volle watertank varen wij naar de Tiefensee waar aan bakboord een boodschappensteiger is bij de Aldi. Er is ons net een bootje voor maar met enig gehannes liggen wij even later vast. Met twee volle rugzakken en nog een paar tassen komen wij terug aan boord. Wij kunnen hier gelukkig ook nog een zakje met huisvuil kwijt. Even later varen wij onder de historische Glienickerbrug door naar de Jungfernsee.
Daar is aan bakboord een mooie plaats om te ankeren. Daar laten wij om drie uur het anker vallen. Pas als wij op het achterdek zitten valt ons op wat een schitterend mooie plek dit is.
Dertig kilometer in vijf en een half uur. Positie: 52°25'06.8"N, 13°04'57.7"E. Google Maps

16 en 17 juli
Eindelijk is het dan Zomer! Met een Hoofdletter inderdaad want het is warm tot zeer warm. Voor het eerst zitten wij ’s avonds op het achterdek totdat het bedtijd is. Met de bijboot varen wij naar de Aldi-steiger om boodschappen te doen. Overdag is het een komen en gaan van de vele rondvaartboten. We zien hier ook nog vrij veel vrachtverkeer. ’s Avonds is het rustig op het water, uitgezonderd de snelle jongens met die scheurijzers die het niet kunnen laten om eens even het gas helemaal open te gooien.

18 juli
Wij strijken de mast, halen het anker op en om half elf vertrekken wij naar onze volgende halte. Waar die halte zal zijn, we hebben geen idee. We nemen in elk geval nu de snelste waterweg richting oost-Berlijn. We varen terug onder de Glienickebrug door en gaan meteen bakboord uit naar een smalle passage ter hoogte van Schloss Babelsberg. We steken de Griebnitz-see over die wordt geflankeerd door geweldige villa’s met bijbehorende tuinencomplexen. Even verderop komen wij op een splitsing waar wij stuurboord aanhouden naar het Teltowkanal.

Teltowkanal
Teltowkanal

Het landschap verandert meteen in een dicht bebost industriegebied. Na enige kilometers komen wij aan bij sluis Kleinmachnow. Er zijn twee sluiskolken waarvan alleen de noordelijke in gebruik is. Als wij aankomen ligt de veel te kleine wachtsteiger al vol met pleziervaart. Bovendien ligt er een vrachtschuit. De sluis moet nog naar beneden komen en als ie er is, gaat eerst de vrachtboot naar binnen. Er blijft geen plek meer over voor iets anders dus die gaat alleen naar boven. Daarna zijn wij aan de beurt. Het is een drukte van belang maar na veel passen en meten kunnen alle bootjes in de kolk. Een man in een gemotoriseerde kano houdt zich aan ons vast en dwars achterin ligt een vlot met een tuinhuisje te dobberen maar het past. Wij volgen het kanaal verder in oostelijke richting. Na een half uur zien wij één van de zeldzame ligplaatsen voor de pleziervaart. We komen op onze reis wel enige jachthavens tegen. Bij de wijk Tempelhof is een wat grotere, moderne jachthaven gesitueerd in een drukke winkelbuurt met alle bekende grote winkelketens. Bij de wijk Britz gaan wij rechtdoor het Britzer Verbindungskanal op die na vier kilometer uitmondt in de Spree. Wij gaan stuurboord uit richting Köpenick. De rivier is breed en wordt zeer druk bevaren. Tot onze grote verbazing zien wij na ruim twee kilometer in Ober-Schöneweide aan stuurboord een vrije ligplaats voor de pleziervaart. Er liggen twee bootjes maar wij kunnen er gemakkelijk bij. Met het achterdek onder de bomen in de schaduw is het een leuke plek om te liggen. Het is half vier.
Vijfendertig kilometer in vijf uur. Positie: 52°27'27.6"N, 13°31'08.2"E. Google Maps

19 en 20 juli
Het is zeer warm in het land van Alles of Niets. We zijn blij dat we in de schaduw van een bomengroep liggen, alhoewel dat weer nadelig is voor de opbrengst van de zonnepanelen. Gelukkig hebben we een ruime voorraad stroom in onze nieuwe accu’s. We zetten de fietsen overboord en gaan op zoek naar een supermarkt. Aan winkels geen gebrek in Ober-Schöneweide. Het is niet bepaald een rustige ligplaats. Er komt zeer veel scheepvaart voorbij en we liggen voortdurend te dobberen op de behoorlijke golfslag. Het is een permanent defilé van de meest vreemdsoortige vaartuigen.

Portocabin
Portocabin

Speeltuin
Speeltuin

Schuttingdelen
Schuttingdelen

Pergola
Pergola

Heras Hekwerken
Heras Hekwerken

Op zaterdagmiddag komen er liefst vijftien passagiersschepen voorbij met elk een paar honderd jongeren op het bovendek. Elk schip heeft zijn eigen diskjockey aan boord met de nodige decibels.

Discoboot
Discoboot

’s Avonds komt de hele zwik weer op het gebonk van de vele luidsprekers terugdreunen. Dan snorren er nog regelmatig watervliegtuigjes over die starten en landen op het nabij gelegen watervliegveld. En als klap op de vuurpijl eindigt de avond met een enorme vuurwerkshow. En wij liggen Eerste rang voor al dit amusement.

21 juli
We hadden nog het plan opgevat om Köpenick te gaan bekijken maar het vaarvirus krijgt vat op ons. Bovendien is het zeer warm. We komen nog weer op deze plek terug dus verlaten wij om half elf deze zeldzame ligplaats en varen over de Spree richting Köpenick.

Köpenick
Köpenick

Daar houden wij stuurboord aan en varen verder over de Dahme richting Märkische Gewässer. Op het eerste gedeelte wordt het landschap hoofdzakelijk bepaald door industrie, jachthavens en scheepswerven. Na enige kilometers passeren wij de ingang van het Teltowkanal. Geleidelijk wordt de bebouwing verdrongen door bos. Op verschillende plekken kom je afgebakende zwemstranden tegen.

Badestelle
Badestelle

We varen door dun bevolkt gebied. De dichte wouden worden slechts hier en daar onderbroken door campings en piepkleine particuliere jachthaventjes en tuinen met eigen aanlegplekken. Bij het plaatsje Schmöckwitz houden wij stuurboord aan naar de Zeuthenersee. Bij Miersdorf besluiten wij spontaan eerst de Dahme Wasserstraße te volgen.

Dahme Wasserstraße
Dahme Wasserstraße

Het vaarwater doet steeds meer denken aan onze eigen Kalenbergergracht in de kop van Overijssel, één van Neerlands grootste watersportattracties. Deze is echter maar een paar kilometer lang, hier varen wij honderden kilometers door dergelijk, en mooier natuurgebied. Bij Königs Wusterhausen is het even zoeken naar sluis Neue Mühle.

Sluis Neue Mühle
Sluis Neue Mühle

Daar duurt het niet lang voordat we aan de andere kant weer uitvaren. Het is hier werkelijk schitterend. We varen over de Krimnicksee en de Krüpelsee en gaan rond half vier voor anker onder het plaatsje Zernsdorf.

Krüpelsee
Krüpelsee

Onze tripmeter staat inmiddels op 1015 kilometer.
Negenentwintig kilometer in vijf uur. Positie: 52°17'49.6"N, 13°41'59.2"E. Google Maps

22 juli
In de ochtend gaan wij met onze gemotoriseerde rubberboot de omgeving verkennen. Wij nemen ook een rugzak mee want volgens onze gegevens moet er een Edeka in het dorpje zijn. Na enig zoeken vinden wij een plekje waar wij met onze bijboot aan land kunnen komen en het dorp in kunnen wandelen. Even later blijkt dat het supermarktje helaas de deuren heeft moeten sluiten. Weer een slachtoffer van onze moderne maatschappij. Met een lege rugzak komen wij weer terug aan boord. Rond kwart over elf hebben wij het anker weer binnen en varen verder over de Krüpelsee die aan het eind uitmondt in de Bindower Fließ, een prachtige rivier dwars door de bossen. 2207BindowerFließBindowerfließ. Het wordt steeds mooier! Hier staan mooie woningen met de tuin aan de waterkant met een eigen boothuis of insteekhaventje. De bootjes zijn over het algemeen piepklein dus we hebben veel bekijks. Bij Gussow komen wij uit op de Dolgensee, even later varen wij weer door een verbindingskanaaltje naar de Langersee. Bij het plaatsje Prieros houden wij weer stuurboord aan en varen aan het einde van het verbindingskanaaltje op de Schmöldesee die na een vernauwing overgaat in de Höltzenersee.

Schmöldesee
Schmöldesee

Na een vernauwing en een brug volgt de Klein Köriser see. En allemaal bos. Zover het oog reikt. Na nog een paar meertjes en kanaaltjes en een ophaalbrug (zeer zeldzaam hier) komen wij in de Köriser Graben, een zeer smalle sloot waar slechts éénrichtingsverkeer toegestaan is. Door een hoornsignaal moet je je komst aankondigen, dan mag je doorvaren.

Moddergraben
Moddergraben

Onder de Autobahnbrug door gaan wij tegen kwart over twee in een baai van de Zemminsee voor anker, onder het dorp Groß Köris.

Zemminsee
Zemminsee

Op het achteranker deze keer want de wind komt uit het noorden. Nu hebben wij de kop naar het zuiden en de zon op onze zonnepanelen.
Zesentwintig kilometer in drie uur. Positie: 52°09'31.7"N, 13°38'29.6"E. Google Maps

23 juli
Met de bijboot vinden wij aan de andere kant van Groß Köring een steigertje waar wij kunnen aanleggen en aan land komen. Het is een hele tippel door het dorje heen.

Groß Köritz
Groß Köritz

We moeten aan de andere kant zijn. De supermarkt die er zou moeten zijn is niet te vinden. Navraag bij de apotheek leert ons dat we nog wat verder moeten lopen. Met een rugzakje vol noodzakelijk proviand komen wij weer bij onze boodschappenboot. Terug bij de Vrijheid valt ons op dat ze een eindje verschoven is. Er is een harde wind opgestoken en het lijkt ons verstandig om de boot even aan het hoofdanker te leggen. Even later zwiepen er stormachtige wind- en regenvlagen over het meer, gepaard met onweer en hagel.

24 juli
Nadat wij het anker hebben gelicht varen wij op onze golven terug. De zee loopt verder naar het zuiden dood dus hebben wij besloten om een ander gebied op te zoeken. Terug bij het ophaalbruggetje zien wij het net weer dichtgaan. De brugwachter doet net of hij ons niet hoort of ziet, sluit de boel af en loopt weg. Wij moeten een uur wachten op de volgende bediening. Gelukkig is er een mogelijkheid om af te meren op een wachtplaats dus even later zitten wij met een kop koffie op het achterdek. Klokslag twaalf komt hij weer aanlopen om de brug te openen. Wij varen terug over de rivieren en kanaaltjes tot voorbij Prieros. Bij km 3 houden wij nu stuurboord aan en varen naar de Langersee. Aan de overkant monden wij uit in de Sauwinkel, een bochtig kanaaltje dat alleen in het midden bevaarbaar is, naar de kant toe is het erg vlak. Wij houden nauwkeurig het middenwater aan en monden bij Blossin uit in de Wolzingersee. Die steken we over en bij het dorpje Wolzig zien wij aan stuurboord net achter de verkeersbrug een plekje om af te meren. De paaltjes zijn verrot en we weten niet hoe diep het is daar aan de kant dus laten wij heel voorzichtig de boot naar de kant toe lopen. Alles gaat goed en wij vinden rond twee uur nog een paar stevige palen om aan vast te maken. In de middag lopen wij even het dorp in. Je kunt er wel een kanon afschieten, je zou niemand raken. Geen kerk en geen dorpscafé, dan moet het wel een heel klein gehucht zijn.
Drie uur gevaren, eenentwintig kilometer afgelegd. Positie: 52°16'07.3"N, 13°50'04.6"E. Google Maps

25 juli
Het is een natte boel als wij ons hoofd boven water steken. In de regen strijken wij de masten en varen rond elf uur weg. Wij varen door het ondiepe Storkower Kanal.

Storkowerkanal
Storkowerkanal

De omgeving is zeer bosrijk maar hier en daar piept er tussen de bomen door zicht op weilanden. De maximum snelheid is acht km/u maar die halen wij soms niet eens. Wij ploegen ons een weg door het midden. Na ongeveer vier kilometer komt sluis Kummersdorf in zicht die al voor ons openstaat. Wij stijgen anderhalve meter en varen nog zes kilometer door het kanaal tot wij bij sluis Storkow aankomen, een sluis met zelfbediening. We draaien aan de blauwe stang op de oever en krijgen in een display te lezen dat de sluis wordt bediend en dat we over enige minuten kunnen invaren. Eerst komen er nog wat bootjes uit, daarna kunnen wij er in. Er komt nog een boot achter ons aanvaren dus schuiven wij nog een stukje op. Wij trekken weer aan de blauwe stang en zo gaan wij weer anderhalve meter omhoog. Bij het uitvaren zien wij aan stuurboord een (voor Duitse begrippen) prachtige aanlegsteiger in de gemeente Storkow. Wij leggen daar aan en besluiten hier vandaag te blijven. Tussen de buien door fietsen wij naar de Aldi en kopen weer wat proviand voor een paar dagen. Bij Edeka vinden wij onze favoriete limonadesiroop en in de avond eten wij een lekkere schnitzel in de Gaststätte vlak bij de boot.
Anderhalf uur gevaren en acht kilometer afgelegd. Positie: 52°15'30.2"N, 13°55'59.9"E. Google Maps

26 juli
Het is al warm als wij wakker worden. We gooien alles open en varen rond half elf weg uit Storkow. Even later bevinden wij ons op de Großer Storkower See. De omgeving is werkelijk schitterend. We zijn omgeven door wouden en lage heuvels, hier en daar afgewisseld door bebouwing, variërend van kasteeltjes tot hotels en landhuizen. Via de Dolgensee varen wij bij Dahmsdorf via een kanaal naar Wendisch Riez.

Nabij Wendisch Rietz
Nabij Wendisch Rietz

Na een laatste zelfbedieningssluis varen wij even later de Scharmützelsee op, één van de grootste binnenmeren van deze streek. Het meer is twaalf kilometer lang, omgeven door bos en geheel liggend in een natuurreservaat en het eindigt aan de noordoever bij het plaatsje Bad Saarow. Na ruim een uur arriveren wij aldaar, varen om een beschut eiland met een vogelbroedgebied en gaan rond af een tegen de oever van dit eiland voor anker. Het uizicht is adembenemend. Wij zitten tot laat in de avond op het achterdek, genietend van de omgeving en de bedrijvigheid om ons heen.
Negentien kilometer in twee uur. Positie: 52°16'54.1"N, 14°02'46.0"E. Google Maps

Scharmützelsee
Scharmützelsee

27 juli
Met een temperatuur rond de dertig graden en een onweersfront in aantocht is het te warm om ook maar iets te ondernemen. In de loop van de middag wordt het flink donker in de lucht. Opeens, alsof het afgesproken werk is, komen alle bootjes en waterfietsen van het meer af om de beschutting van de havens op te zoeken. Er komen even een paar flinke rukwinden over en er volgt een flinke hoosbui met lichte hagel. Gelukkig houdt ons anker. Als de bui over is blijft het spookachtig stil op het meer.

28 juli
We mogen wel weer eens wat water gaan bunkeren en aan de overkant, bij de jachthaven Fontanepark, is een steiger met een watertappunt. Wij hijsen het anker en varen er naartoe. De havenmeester valt bijna achterover als ik hem vertel dat wij ongeveer zevenhonderd liter water nodig hebben. Kennelijk is hij deze hoeveelheden niet gewend. Na ongeveer drie kwartier is onze watertank weer vol. Rond half twaalf aanvaarden wij de terugtocht naar Berlijn. Eind deze week komen er twee vakantiegangers uit Nederland aan boord. De dag is goed begonnen. Het is weliswaar bewolkt maar de temperatuur is nog steeds betrekkelijk hoog. Als wij vanaf de Scharmützelsee bij Wendisch Rietz bij de sluis arriveren begint het te hozen. Er liggen al vier boten voor de sluis te wachten dus wij sluiten achteraan. Erica doet het buitenwerk dus die doet een regenjasje aan. Ik blijf als schipper droog onder de tent zitten. Als na de tweede schutting een van de zeldzame jachten van ons formaat de sluis komt uitvaren passen zij niet onder de brug door. In de stromende regen breken zij de tent af. Als zij langs komen varen vragen zij of wij onze tent niet afbreken. Nee, wij passen er met onze 3,50 meter gelukkig net onderdoor. Na enige tijd wordt het weer droog. Als wij het dorpje Storkow passeren begint het alweer op te klaren. Als wij tegen vier uur bij het dorpje Wolzig aankomen is de ligplaats nog leeg. Wij besluiten hier aan te leggen voor de nacht.
Zesentwintig kilometer in vier en een half uur. Positie: 52°16'07.3"N, 13°50'05.2"E.w

29 juli
De zon schijnt als we opstaan. De temperatuur is navenant hoog dus gooien we boven weer alles open. Na vertrek om twintig over tien varen wijover de Wolzigersee naar het volgende verbindingswater genaamd Sauwinkel. Wij blijven zo veel mogelijk in het midden om voldoende water onder de kiel te houden. We varen over de Langersee en aangekomen bij het dorpje Prieros houden wij scherp stuurboord aan naar het volgende kanaal.

Prieros
Prieros

Twee kilometer verder varen wij over de Dolgensee om bij Gussow op de rivier de Dahme, ook wel genoemd Bindower Fließ, terecht te komen. De rivier is tamelijk breed en voldoende diep. Er staat nagenoeg geen stroom. Bij het plaatsje Zerndorf varen wij over de Krüpelsee en de Krimnicksee naar de Dahme Wasserstrasse. Wij passeren Miersdorf en Zeuthen en varen over de Zeuthenersee naar Schmöckwitz. Daar houden wij stuurboord aan naar de Seddinsee. Aan de andere kant van het meer varen wij het Gossner Kanal op, een verbinding naar de Spree. Het kanaal lijkt op het Amsterdam-Rijnkanaal, maar dan dwars door een prachtig natuurgebied. Behalve de rondvaartboten zien wij hier geen beroepsvaart. Op de Dämeritzsee houden wij bakboord aan en varen de Müggelspree op.

Zijkanaal Müggelspree
Zijkanaal Müggelspree

We passeren de wijk Neu Venedig. Dit gedeelte van de Spree is aan beide oevers bezet door mooie huizen en zomerhuisjes.

Müggelspree
Müggelspree

Müggelspree
Müggelspree

Müggelspree
Müggelspree

Bij de Kleine Müggelsee zien wij nog een mooi voorbeeld van hoe de meeste jachthavens er uit zien.

‘Jachthaven’ Kleine Müggelsee
‘Jachthaven’ Kleine Müggelsee

We varen wat later de Großer Müggelsee op. Dwars over het meer is een brede vaargeul betond. Buiten de vaargeul mag er niet met verbrandingsmotoren gevaren worden. Aan stuurboord zien wij de skyline van Friedrichshagen, waar de Müggelsee eindigt en wij weer over de Spree verder varen richting Köpenick. Aan stuurboord zijn veel bedrijfspanden en scheepswerfjes. Er zijn ook enige jachthavens met Gästeliegeplätze. De bakboordoever bestaat uitsluitend uit bos.

Postkoets?
Postkoets?

Bij Köpenick houden wij stuurboord aan en volgen de Spree tot na enige kilometers het plaatsje Ober-Schöneweide opdoemt. Bij de Kaisersteg is de ligplaats helemaal vrij. Daar leggen wij rond twintig over vier aan. Net als de mast opstaat en de tent dicht is barst het onweer los. Net voor de bui binnen!
Zevenenvijftig kilometer in zes uur. Positie: 52°27'27.6"N, 13°31'09.7"E. Google Maps

30 juli – 1 augustus
In afwachting van de komst van ons bezoek bereiden wij ons er op voor dat wij de komende week met vier personen op de boot zullen wonen. In de kombuis worden twee slaapplaatsen gecreëerd en we zorgen voor voldoende levensmiddelen.

vorige | volgende